Uzasadnienie
M. D. (dalej jako "Skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 lutego 2023 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty należności z tytułu kosztów egzekucyjnych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2023 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie do pełnomocnika Skarżącej przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie oraz odpis zarządzenia została dwukrotnie awizowana: dnia 19 kwietnia 2023 r. i 27 kwietnia 2023 r., a następnie odebrana przez stronę skarżącą w dniu 4 maja 2023 r.
Pismem z dnia 9 maja 2023 r. (nadanym w dniu 10 maja 2023 r.) pełnomocnik Skarżącej odpowiedział na wezwanie Sądu, wskazując numer PESEL Skarżącej i załączając do ww. pisma pełnomocnictwo oraz pięć znaków opłaty sądowej, każdy o wartości 20 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z § 3 cyt. wyżej przepisu skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W rozpoznawanej sprawie, odpowiadając na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi, pełnomocnik Skarżącej przedłożył znaki opłaty sądowej.
Sąd wskazuje, że dołączenie do pisma znaków opłaty sądowej nie spełnia wymogów ustawowych uiszczenia opłaty sądowej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, zatem złożenie znaków opłaty sądowej przez pełnomocnika strony nie może być uznane za prawidłowe uiszczenie wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie.
W myśl art. 219 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przepis ten jednoznacznie wskazuje dwie formy uiszczenia należnej wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi, wykluczając tym samym uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez wykupienie znaków opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym znakami opłaty sądowej, jak to uczyniła strona skarżąca w rozpatrywanej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2022 r. sygn. akt II GZ 472/21, postanowienie NSA z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt II GZ 65/23; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA").
Jednocześnie należy zaznaczyć, że w skierowanym do profesjonalnego pełnomocnika Skarżącej odpisie zarządzenia z dnia 14 kwietnia 2023 r. wyraźnie wskazano, że kwotę wpisu sądowego od skargi należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu.
Sąd wskazuje, że przesyłka zawierająca ww. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi została awizowana, a następnie odebrana przez pełnomocnika Skarżącej.
Należy zauważyć, że ww. korespondencja została awizowana po raz pierwszy w dniu 19 kwietnia 2023 r., a następnie dnia 27 kwietnia 2023 r., po czym pełnomocnik Skarżącej odebrał ją w placówce pocztowej w dniu 4 maja 2023 r. (k. 20 akt sądowych). Na mocy art. 73 p.p.s.a. nieodebranie przez adresata przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkuje dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Niemniej jednak w niniejszej sprawie czternastodniowy termin, o jakim mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., upływał w dniu wolnym od pracy, zatem – przy uwzględnieniu treści art. 83 § 2 p.p.s.a. – jako ostatni dzień terminu na odbiór ww. korespondencji należało przyjąć następny dzień po dniu wolnym.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz na uzupełnienie jej braków formalnych powinien być liczony od dnia 4 maja 2023 r., a zatem upłynął dnia 11 maja 2023 r.
Z notatki urzędowej sporządzonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Gdańsku w dniu 19 maja 2023 r. wynika, że w okresie od dnia 2 lutego 2023 r. do dnia 18 maja 2023 r. ani Skarżąca, ani jej pełnomocnik nie uiścili wpłaty w wysokości 100,00 zł. Natomiast przedłożenie przez pełnomocnika Skarżącej znaków opłaty sądowej, jak już wyjaśniono powyższej, nie mogło odnieść skutku w postaci prawidłowego uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdza, że wyznaczony stronie skarżącej termin na uiszczenie wpisu sądowego upłynął bezskutecznie i ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.