Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Fundacji "A" w I. (dalej w skrócie zwana Fundacją) na informację Zarządu Województwa z dnia 19 lutego 2016 roku, w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny preselekcji.
W dniu 22 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego) Fundacja złożyła do sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazane zostało, że osoby uprawnione do reprezentowania Fundacji, z przyczyn zdrowotnych i rehabilitacyjnych, nie mogły w terminie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 13 kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc:
- • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,
- • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,
- • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.
Przedstawiciel ustawowy skarżącej Fundacji wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu powoływał się na okoliczności zdrowotne, które uniemożliwiły terminowe złożenie wniosku osobom uprawnionym do reprezentowania skarżącej.
W ocenie Sądu przedstawione przez stronę okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie.
Jednocześnie podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy przedstawiciela ustawowego skarżącej Fundacji. Jakkolwiek przedstawiciel strony powołał się na istnienie okoliczności o charakterze zdrowotnym, to jednak nie uprawdopodobnił, że stan ten uniemożliwił mu podjęcie stosownych czynności w czasie właściwym dla złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Dodania wymaga przy tym, że wnioskujący nie przedstawił żadnego dokumentu, który uwiarygodniłby twierdzenie o istnieniu stanu choroby czy też konieczności przebywania na zabiegach rehabilitacyjnych.
Co więcej, składający wniosek Prezes Fundacji nie uprawdopodobnił nie tylko tego, że stan zdrowia uniemożliwiał jemu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia, ale również nie wykazał, aby przyczyna uzasadniająca brak winy w terminowym dokonaniu czynności postępowania leżała także po stronie drugiego członka zarządu Fundacji. Tymczasem jak wynika z odpisu KRS Fundacji, do składania oświadczeń woli w jej imieniu upoważniony jest osobno każdy członek zarządu. Skoro każdy z członków zarządu skarżącej jest umocowany do tego, aby działać samodzielnie w imieniu Fundacji, to wykazanie, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu, wymagało uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy istniejących po stronie każdego z członków zarządu.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że w sprawie nie zostało wykazane, iż strona skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i w związku z tym, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.