Uzasadnienie
"A" sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 stycznia 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby skarbowej z dnia 2 listopada 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za kwiecień 2004 r.
Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Pełnomocnik został również zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Sąd w pouczeniu, skierowanym do pełnomocnika "A" sp. z o.o. wskazał, że w wypadku, gdy strona nie uzupełni braków formalnych skargi i nie uiści należnego wpisu w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tejże ustawy, Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia należnego wpisu wskazanego w zarządzeniu z dnia 22 kwietnia 2010 r. i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia pracownikowi Kancelarii pełnomocnika odpisu ww. wezwań w dniu 13 maja 2010 r., zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się z dniem 20 maja 2010 r., upłynął bezskutecznie, a wpis od skargi nie został uiszczony.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.