Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 11 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 390/22

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 18 października 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku (dalej: "SKO") utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Czarna Dąbrówka (dalej: "Wójt") z dnia 21 lipca 2021 r. ustalającą W. Z. (dalej: "Skarżący") łączne zobowiązanie pieniężne na 2020 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Skarżący w dniu 3 czerwca 2019 r. złożył informację w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego, w której wskazał m.in. budynki posadowione na działkach nr [...] i [...] w C. jako budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej, a tym samym podlegające zwolnieniu od podatku.

Według danych z ewidencji gruntów i budynków (stan na dzień 14.01.2020r.) znajdujących się w aktach sprawy Skarżący jest właścicielem działki o nr [...] o pow. 1.6449 ha oznaczonej symbolem Bi, działki nr [...] o pow. 0.1518 ha oznaczonej jako Bi, działki nr [...] o pow. 1.4900 ha oznaczonej symbolem N oraz działki nr [..] o pow. 0.2900 ha oznaczonej symbolem LVI. Na działce nr [...] posadowione są budynki przemysłowe i pozostałe budynki niemieszkalne, na działce nr[...] budynki oznaczone jako budynki przemysłowe.

W tak ustalonym stanie faktycznym przedmiotowej sprawy SKO zauważyło, że zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.), dalej u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1. 1) grunty;
2. 2) budynki lub ich części;
3. 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlegają zgodnie z art. 7 ust 1 pkt 4 lit b u.p.o.l. budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej.

Podstawę wymiaru podatków stanowią zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725, dalej: "u.p.g.k.") dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Dalej SKO wskazało, że z urzędu jest mu wiadome, że w ewidencji w 2015 r. w miejsce oznaczenia Bi wprowadzono użytki rolne zabudowane oraz dokonano modyfikacji budynków na budynki gospodarstw rolnych (Starosta w dniu 28 grudnia 2015 r. czynnością materialno-techniczną wprowadził zmiany w ewidencji gruntów i budynków na podstawie przedłożonej przez skarżącego dokumentacji geodezyjnej), niemniej jednak następnie organ uznał, że wpis był wadliwy, gdyż przedłożona dokumentacja zawierała informacje niezgodne ze stanem faktycznym na dzień jej sporządzenia. Dokumentacja zebrana w operacie technicznym potwierdzała jedynie zamiar zmiany sposobu użytkowania zlokalizowanych tam budynków oraz przeznaczenia terenu, nie zawierała jednak dokumentów, potwierdzających uzyskanie wymaganych na taką zmianę zgód i pozwoleń. Dokumentacja ta nie mogła stanowić podstawy do wprowadzenia zmian w bazie danych ewidencji gruntów i budynków.

Zatem na skutek stwierdzenia błędnych informacji, zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zachodziła konieczność anulowania czynności materialno- technicznych. W dniu 6 lutego 2018 r. Starostwo Powiatowe poinformowało Wójta Gminy Czarna Dąbrówka o wprowadzonych zmianach w danych ewidencji dla działek nr [...] i [...] położonych w C. polegających na zmianie zapisu gruntów rolnych zabudowanych na inne tereny zabudowane, a ponadto w piśmie z dnia 6 marca 2018 r. starosta wyjaśnił, że powyższe zawiadomienie dotyczy wprowadzenia decyzji o anulowani czynności materialno-technicznej wprowadzenia zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków z dnia 28 grudnia 2015 r. na ww. działkach.

W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym SKO stwierdziło, że sporne budynki podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Dodatkowo SKO podniosło, że z dokumentów zgromadzonych w innym postępowaniu administracyjnym, dopuszczonych jako dowód w sprawie wynika, że działki nr [...] i [...] zlokalizowane w C. przy ul. [...] zabudowane budynkami niemieszkalnymi, budynkiem portierni oraz budynkiem biurowym wykorzystywane są do składowania odpadów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o uchylenie decyzji SKO, zarzucając jej naruszenie przepisów:

1. 1. art. 2 ust. 1 pkt 1-3 u.p.o.l. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że nieruchomości Podatnika podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, podczas gdy prawidłowe zastosowanie tego przepisu wskazuję na konieczność zastosowania zwolnienia opisanego art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l. w zakresie podatku rolnego,
2. 2. art. 2 ust. 2 u.p.o.l. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego wynika, iż Organ winien zastosować przedmiotowy przepis w stosunku do wszystkich nieruchomości Podatnika,
3. 3. art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) w zw. z art. la ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. poprzez ich niezastosowanie i niezwolnienie Podatnika od podatku od nieruchomości, pomimo iż gruntu przez niego posiadane stanowią grunty rolne i wykorzystywane są wyłącznie do produkcji rolnej,
4. 4. art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o podatku rolnym poprzez jego niezastosowanie i obciążenie Podatnika podatkiem od nieruchomości, w sytuacji gdy Podatnik winien być obciążony podatkiem rolnym,
5. 5. art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez jego zastosowanie i danie wiary wyłącznie danym wynikającym z zapisów ewidencji gruntów i budynków, całkowicie pomijając faktyczne wykorzystanie nieruchomości Skarżącego,
6. 6. art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego naruszenie i niedopuszczenie dowodów wnioskowanych przez Podatnika w zakresie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego do spraw budownictwa oraz oględzin nieruchomości Podatnika z jego udziałem,
7. 7. art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego naruszenie i niedopuszczenie dowodu z zaświadczenia starosty Bytowskiego na okoliczność braku wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolnej a co za tym idzie nieprawidłowości wpisu w ewidencji gruntów i budynków dla działek Podatnika oraz zwrócenie się przez Organ do Starosty Bytowskiego o udzielenie informacji czy nieruchomości stanowiące własność Podatnika były kiedykolwiek wyłączone z produkcji rolnej, kiedy i w jaki sposób zostały one oznaczone jako budowlane skoro zabudowane są budynkami gospodarczymi niezbędnymi do prowadzonej przez Podatnika - rolnika działalności gospodarczej.
8. 8. art. 120, 121,122 i 123 Ordynacji podatkowej poprzez ich niezastosowanie i nieprzeprowadzenie postępowania podatkowego w sposób zgodny z ogólnymi regułami tego postępowania w związku z naruszeniem szeregu powyżej opisanych przepisów prawa podatkowego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący niezwłocznie po nabyciu nieruchomości oznaczonych numerami [...] i [...] obręb C. (wyłącznie te nieruchomości stanowią przedmiot sporu), złożył wniosek o aktualizację zapisów ewidencji gruntów i budynków w sposób zgodny ze stanem faktycznym. W tym celu skorzystał z pomocy geodety uprawnionego, który przeprowadził pomiary nieruchomości i złożył odpowiednie wnioski w Starostwie Powiatowym. Na podstawie tychże wniosków, dokonano aktualizacji zapisów ewidencji gruntów i budynków w sposób zgodny z faktycznym ich zagospodarowaniem tj. jako grunty rolne zabudowane. Informacyjnie skarżący jest rolnikiem i przedmiotowych nieruchomości używa wyłącznie w celach związanych z produkcją rolną. Nie mniej jednak z niewiadomych przyczyn, na wniosek Wójta Gminy Czarna Dąbrówka Starostwo Powiatowe w Bytowie dokonało "anulowania" czynności materialno-technicznej polegającej na zmianie wpisów w ewidencji gruntów i budynków.

W związku z powyższym, Wójt Gminy Czarna Dąbrówka wszczął postępowania podatkowe i ustalił skarżącemu znaczne zobowiązanie podatkowe z uwagi na rzekome użytkowanie przemysłowe nieruchomości [...] i [...] C. z uwagi na ich oznaczenie w ewidencji gruntów jako Bi, a nie jako gruntu rolne zabudowane Br.

Skarżący nie może zgodzić się z przedmiotowym ustaleniem, albowiem Wójt Gminy Czarna Dąbrówka zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania podatkowego winien ustalić prawdę obiektywną, a nie opierać się wyłącznie o zapisy nieaktualnej i nieprawidłowo prowadzonej ewidencji gruntów i budynków. Tym samym Organ zobowiązany był przeprowadzić postępowanie dowodowe, w sposób wskazany przez Skarżącego, czego niestety nie uczynił, a co powinno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie podkreślić należy, że w ocenie Sądu w żadnej mierze nie są uzasadnione zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności przepisów postępowania dowodowego. Organy podatkowe zgromadziły bowiem pełny materiał dowodowy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 122, 181 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej), który poddany został wszechstronnej i wyczerpującej ocenie, mieszczącej się w granicach zakreślonych w art. 191 Ordynacji podatkowej. Ocena ta nie nosi znamion dowolności, jest logiczna i pełna. Stan faktyczny został ustalony przez organy w sposób wyczerpujący i nie pozostawia on żadnych wątpliwości co do przedmiotów opodatkowania. Organy podatkowe prowadząc postępowanie nie naruszyły także zasady zaufania określonej w art. 121 Ordynacji podatkowej, ani zasady czynnego udziału strony w postępowaniu określonej w art. 123 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.), dalej u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1. 1) grunty;
2. 2) budynki lub ich części;
3. 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Podatnikami w podatku od nieruchomości, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3 (jeżeli przedmiot opodatkowania znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości ciąży na posiadaczu samoistnym).

Zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlegają zgodnie z art. 7 ust 1 pkt 4 lit b u.p.o.l. budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej.

Należy podkreślić, że organ podatkowy dokonując wymiaru podatku obowiązany jest opierać się przede wszystkim na danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków - art. 21 ust. 1 u.p.g.k.

Dane te wskazują m.in. na przedmiot opodatkowania. Ustalenia organów podatkowych oparte o treść ewidencji gruntów stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. Dokonując tych ustaleń organ jest związany zakresem zapisów zawartych w ewidencji gruntów i nie jest uprawniony do ich weryfikacji. Pogląd odmawiający uprawnienia organom ustalającym wysokość podatku od nieruchomości do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów, jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2241/10, z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II FSK 1243/08, z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 836/08, z dnia 29 października 2009 r. sygn. akt II FSK 854/08, z dnia 1 października 2009 r. sygn. akt II FSK 652/08, z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt II FSK 1586/08).

Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 O.p. i zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Podważenie tych zapisów bądź też ich zmiana może nastąpić w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju działań nie jest możliwe (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II FSK 3227/12, wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych: WSA w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 1018/14, WSA w Gliwicach: z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1152/13, z dnia 1 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1127/13,WSA w Kielcach z dnia 8 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 411/11).

Sąd podzielając prezentowane powyżej poglądy stwierdza, że organy były uprawnione na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ustalić przedmiot opodatkowania.

Sądowi z urzędu jest wiadome, że WSA w Gdańsku wyrokiem z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 139/18 oddalił skargę wniesioną przez skarżącego na decyzję Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 13 grudnia 2017 r. w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów. Skarga kasacyjna od tego wyroku wniesiona przez skarżącego została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2021 r., sygn. akt I OSK 3869/18.

Ze znajdującej się w aktach sprawy informacji z ewidencji gruntów i budynków (wg stanu na dzień 14.01.2020r.) skarżący jest właścicielem działki o nr [...] o pow. 1.6449 ha oznaczonej symbolem Bi, działki nr [...] o pow. 0.1518 ha oznaczonej jako Bi, działki nr [...] o pow. 1.4900 ha oznaczonej symbolem N oraz działki nr [...] o pow. 0.2900 ha oznaczonej symbolem LVI. Na działce nr [...] posadowione są budynki przemysłowe i pozostałe budynki niemieszkalne, na działce nr [...] budynki oznaczone jako budynki przemysłowe.

Ustalenia co do przedmiotu opodatkowania poczynione przez organy podatkowe w oparciu o prowadzoną ewidencję gruntów i budynków, której poprawność potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oraz Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanych wyżej wyrokach, nie budzą zatem żadnych wątpliwości, co przekłada się na prawidłowość opodatkowania spornych nieruchomości podatkiem do nieruchomości wg właściwych stawek.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.