Uzasadnienie
W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 marca 2018 roku w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego skarżący B.D., reprezentowany przez adwokata, wniósł o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że użyte w treści ww. przepisu sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że terminy "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli.
Tytuł wykonawczy nie mieści się w katalogu aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego. Nie można go zaliczyć do aktów lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie kształtuje on uprawnień lub obowiązków jednostki wynikających z przepisów prawa. Tytuł wykonawczy jest jedynie dokumentem urzędowym stanowiącym dowód istnienia niewykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa.
Zaznaczyć również trzeba, że zgodnie z art. 23 § 6 u.p.e.a. dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych właściwym jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania (por. WSA w Bydgoszczy z dnia 27 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 622/12 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 580/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W konsekwencji Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonalności tytułu wykonawczego nie mieści się w granicach sprawy zainicjowanej skargą na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 marca 2018 roku w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Z tych też przyczyn Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. i dlatego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.