Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF i dołączonym do skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2016 r., skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozpoznanie przedmiotowego wniosku jest zbędne.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II FZ 959/15 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2015 r. i przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat powyżej kwoty 500 zł.
Prawo pomocy przyznane skarżącej powołanym postanowieniem nie zostało cofnięte w trybie art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie skarżąca została zobowiązana do uiszczenia kwoty 500 zł tytułem opłat sądowych. Obowiązek ten skarżąca wykonała w dniu 15 marca 2016 r., uiszczając tytułem wpisu od skargi kwotę 500 zł. Jednocześnie skarżąca została zwolniona od ponoszenia pozostałych opłat sądowych w części przekraczającej tę kwotę. Należy przy tym wyjaśnić, że opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.).
W tym stanie sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie ma już obowiązku ponoszenia pozostałych opłat sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi kasacyjnej o zwolnienie, z którego się ubiega. Zaznaczenia wymaga, że na tym etapie sprawy wpis od skargi kasacyjnej jest jedynym kosztem niniejszego postępowania.
Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.