Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego K. J. Na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. oddalił skargę. W wyroku nie zawarto jednakże rozstrzygnięcia co do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a-c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490; dalej jako rozporządzenie), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł (...).
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem należne wnioskodawcy wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przysługuje w wysokości 240 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 295,20 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.