Uzasadnienie
Pani S. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 marca 2009r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 21 grudnia 2007 r., którą ustalono zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów.
Wraz ze skargą skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając wniosek tym, że wykonanie przedmiotowej decyzji może spowodować znaczną szkodę. Skarżąca podniosła, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci a z mężem ma rozdział wspólnoty małżeńskiej. W utrzymaniu pomagają jej rodzice, u których również zamieszkuje. Końcowo wskazała, że zapłata tak wysokiej kwoty jest bardzo dolegliwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Podkreślić również należy – co znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie – sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72).
Wskazując na powyższe zauważyć należy, że za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przemawia zarówno okoliczność, że na utrzymaniu skarżącej pozostaje dwoje dzieci jak i wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego - 117.670 zł.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.