Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 17 sierpnia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie przepisów art. 1 i 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., nr 74, poz. 613 ze zm., dalej jako "u.p.d.o.p") oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, dalej jako "O.p."), po rozpatrzeniu odwołania Podatkowej Grupy Kapitałowej "A" reprezentowanej przez "B" S.A. z siedzibą w G. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 15 maja 2015 r. umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy od 1 kwietnia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r., utrzymał mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Skargę na tę decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożyła "B" Spółka Akcyjna z siedzibą w G..
Skarżąca podniosła, że w okresie od 1 kwietnia 2012 r. do 31 grudnia 2014 r. wchodziła w skład Podatkowej Grupy Kapitałowej "A", przy czym spółką dominującą uprawnioną do reprezentowania tej Grupy była "B" S.A.
Kierując się oznaczeniem strony w zaskarżonej decyzji oraz treścią pouczenia o trybie wniesienia skargi do sądu, Podatkowa Grupa Kapitałowa "A" reprezentowana przez spółkę dominującą wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku.
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1566/15 Sąd odrzucił tę skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej jako "p.p.s.a.") jako wniesioną przez podmiot, który nie posiadał zdolności sądowej.
W ocenie skarżącej - "C", skoro zgodnie z tym orzeczeniem, prawo do złożenia skargi nie przysługiwało Podatkowej Grupie Kapitałowej, to uprawnienie w tym zakresie ma indywidualnie każda ze spółek tworzących uprzednio tę Grupę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie w niniejszej sprawie podlega zawieszeniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W myśl tego przepisu sąd może zawiesić z urzędu postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej;
Podkreślenia wymaga fakt, że zawarte w przepisie art. 125 p.p.s.a. podstawy zawieszenia postępowania sądowego mają charakter podstaw fakultatywnych. O zawieszeniu postępowania w tych przypadkach decydują względy celowościowe. Celowość zawieszenia postępowania w sytuacjach uregulowanych w tym przepisie pozostawiona jest ocenie sądu, ale sposób jego wykładni nie może prowadzić do tworzenia nowych podstaw zawieszenia postępowania (T.Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008).
Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego nie może być brana pod uwagę w oderwaniu od zasady szybkości postępowania. Tymczasem zawieszenie postępowania w sytuacji, gdy brak jest ku temu wystarczających przesłanek naruszałoby zasadę szybkości (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 395/11).
Sąd musi zatem rozważyć, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania. Przyjęte w analizowanym przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010).
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie sprawy objętej skargą, zależy od rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej złożonej przez skarżącą spółkę od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1566/15. Postanowieniem tym została odrzucona skarga wniesiona przez Podatkową Grupę Kapitałową "A" reprezentowaną przez "B" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 15 maja 2015 r. umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy od 1 kwietnia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r.
W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że w dniu 23 grudnia 2014 r. - a więc na kilka dni przed zakończeniem okresu trwania umowy ww. Podatkowej Grupy Kapitałowej - do Urzędu Skarbowego wpłynął wniosek tej Grupy (pismo z dnia 19 grudnia 2014 r.) o stwierdzenie nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 1 kwietnia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. w kwocie 6.390.938 zł wraz z korektą zeznania.
Natomiast w dniu 31 grudnia 2014 r. w związku z upływem trzyletniego okresu, na który została zawarta ww. umowa Podatkowa Grupa Kapitałowa "A" uległa rozwiązaniu. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., jako wniesioną przez podmiot, który nie posiadał zdolności sądowej.
Biorąc pod uwagę, że skargę w niniejszej sprawie wniosła jedna ze spółek wchodzących w skład Podatkowej Grupy Kapitałowej "A" funkcjonującej w okresie od 1 kwietnia 2012 r. do 31 grudnia 2014 r., a przedmiotem kontroli sądowej jest ta sama decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2015 r., rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej kwestii podmiotu legitymowanego do wniesienia skargi na decyzję organu wydaną po rozwiązaniu ww. Podatkowej Grupy Kapitałowej, ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Dlatego Sąd z urzędu postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, w związku ze skargą skarżącej spółki od postanowienia WSA w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1566/15.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.