Uzasadnienie
Pan A. S. w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowe z dnia 24 kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia nakładającego karę porządkową zawarł m. in. wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 grudnia 2008 r. w przedmiocie nałożenia na podatnika kary porządkowej w kwocie 1000 zł.
Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał, że za wstrzymaniem wykonania ww. rozstrzygnięcia przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody. Skarżący podkreślił, że wysokość kary nie jest adekwatna do stopnia zawinienia i nie uwzględnia okoliczności przedmiotowych i podmiotowych wymiaru kary. W jego ocenie Naczelnik Urzędu Skarbowego nakładając karę, a następnie odmawiając jej uchylenia, w ogóle nie ustalił okoliczności podmiotowych dotyczących sprawcy, tj. nie ustalił, jaka jest sytuacja finansowa i rodzinna strony w odniesieniu do możliwości uiszczenia kary porządkowej.
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
W wyniku rozpoznania wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
W uzasadnieniu Sąd II instancji wskazał, iż art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W związku z powyższym złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 grudnia 2008 r. w przedmiocie nałożenia na podatnika kary porządkowej w kwocie 1000 zł mieścił się w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego ponownie rozpoznając sprawę sąd I instancji rozpozna wniosek podatnika o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 grudnia 2008 r. w przedmiocie nałożenia na podatnika kary porządkowej w kwocie 1000 zł pod katem przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wnioskodawca ubiegający się o udzielenie ochrony tymczasowej przez sąd powinien wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący wskazał, iż wysokość kary porządkowej nie jest adekwatna do stopnia zawinienia i nie uwzględnia okoliczności przedmiotowych i podmiotowych wymiaru kary.
Merytoryczna ocena zarzutów zostanie dokonana przez Sąd rozpoznający skargę.
W ocenie Sądu, za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia przemawiają okoliczności sprawy, albowiem przedmiotem zaskarżenia jest kara porządkowa, której zasadność konsekwentnie kwestionuje skarżący.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.