Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję skarżąca wniosła o jej wstrzymanie, argumentując, iż została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa, dlatego jej wykonanie doprowadzi do nieodwracalnych bądź trudnych do usunięcia następstw. Podniosła też, że ustalona kwota zobowiązania (9.909,00 zł) jest dla niej bardzo wysoka, gdyż osiąga ona miesięczne dochody z tytułu emerytury w wysokości 1.580 zł, nie posiada oszczędności ani majątku, którego sprzedaż pozwoliłaby na zaspokojenie roszczeń organu podatkowego.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowym poglądem, to na stronie skarżącej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności.
W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że wykonanie wskazanej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie. Nie sposób bowiem uznać za należyte uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ograniczenie się jedynie do ogólnych stwierdzeń, iż jej wykonanie spowoduje nieodwracalne lub trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej. Należy podkreślić, iż skarżąca w żaden sposób nie określiła, na czym ww. następstwa wykonania decyzji miałyby polegać, ani nie wskazała rodzaju i wysokości szkody, którą miałaby ponieść.
Zdaniem Sądu szkoda, o której mowa w przywołanym przepisie, oznacza niemożność jej wynagrodzenia przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, jak również niemożność przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w tych przypadkach, w których wykonanie decyzji doprowadzi do utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym – którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego – jak również w tych przypadkach, w których istniałoby niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu lub życiu.
Należy podkreślić, iż sama wysokość zaległości podatkowej jeszcze nie przesądza o tym, iż wyegzekwowanie lub dobrowolne zapłacenie tej kwoty narazi skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd nie może ocenić, czy w niniejszym przypadku zaistniały przesłanki dla wstrzymania wykonania decyzji, gdyż skarżąca nie wskazała, na czym miałyby polegać nieodwracalne czy trudne do odwrócenia następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, nie ma też żadnych informacji o ewentualnej szkodzie, którą w wyniku wykonania ww. decyzji miałaby ponieść skarżąca.
Mając na uwadze powyższe, jak również to, że wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniają okoliczności i charakter sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.