Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2018 r. (data prezentaty na piśmie), złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 18 września 2018 r., skarżąca W. P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2018 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu pierwszej instancji.
Referendarz sądowy uznał oświadczenie skarżącej zawarte w formularzu PPF za niewystarczające do dokonania oceny jej sytuacji finansowej i zarządzeniem z dnia 20 września 2018 r. wezwał skarżącą do złożenia dodatkowych oświadczeń i przedłożenia dokumentów źródłowych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując ją, iż niezastosowanie się do jego treści będzie skutkować odmową przyznania prawa pomocy.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 15 października 2018 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 11 załącznika do akt).
W piśmie z dnia 22 października 2018 r. skarżąca oświadczyła, iż cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy i uiściła kwotę 100 zł tytułem należnego wpisu od zażalenia (dowód: potwierdzenie wpłaty w kasie sądu).
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.