Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia 13 stycznia 2014 r. zawieszające postępowanie wszczęte z wniosku A.S. o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2000 rok.
Na powyższe postanowienie A.S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego je postanowienia z dnia 13 stycznia 2014 r.
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie z wniosku A.S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2007 r., w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2000 rok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsk zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270) – dalej p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), a także wtedy gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, albowiem Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie z wniosku A.S. o wznowienie postępowania w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2000 rok, zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2007 r.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 i 205 § 4 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą to sumę składa się wynagrodzenie doradcy podatkowego ustalone zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r., Nr 31, poz. 153).