Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 września 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 470/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R.Ch. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 lutego 2013 r., w przedmiocie odmowy umorzenia w całości należnych odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.
W dniu 22 października 2013 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpis ww. wyroku wraz ze sporządzonym na jego wniosek uzasadnieniem.
W dniu 27 stycznia 2014 r. skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, którą przesłał bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał ww. skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w dniu 7 lutego 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis art. 175 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Ponadto z art. 177 § 1 P.p.s.a. wynika, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 175 § 1 P.p.s.a., została bowiem sporządzona przez skarżącego osobiście. Nie jest to przy tym brak formalny, który mógłby zostać uzupełniony na wezwanie Sądu, jest to bowiem brak materialny skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (por. m.in. postanowienie NSA z 18 czerwca 2010 r., II OZ 571/10).
Ponadto skarga kasacyjna wniesiona została z uchybieniem terminu wynikającego z art. 177 § 1 P.p.s.a. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 października 2013 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 21 listopada 2013 r. Skarga kasacyjna natomiast została wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu 27 stycznia 2014r., w dodatku do sądu niewłaściwego, tj. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Także zatem i z tego względu skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 P.p.s.a., jako wniesioną po upływie terminu.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.