Uzasadnienie
ZASKARŻONĄ DO SĄDU DECYZJĄ, DYREKTOR IZBY CELNEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 4 PAŹDZIERNIKA 2010 R., OKREŚLAJĄCEJ P. W. T. ZOBOWIĄZANIE W PODATKU AKCYZOWYM ZA M-C GRUDZIEŃ 2009 R., W KWOCIE 226.215,- ZŁ.
PODSTAWĄ POWYŻSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA, BYŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:
DECYZJĄ Z DNIA 4 PAŹDZIERNIKA 2010 R. NACZELNIK URZĘDU CELNEGO OKREŚLIŁ P. W. T. PROWADZĄCEMU DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ P.N. "A" W. T. ZOBOWIĄZANIE W PODATKU AKCYZOWYM ZA MIESIĄC GRUDZIEŃ 2009 R., W KWOCIE 226.215,- ZŁ.
W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODAŁ, ŻE PODATNIK SKŁADAJĄC DOPIERO W DNIU 27 STYCZNIA 2010 R., MIESIĘCZNE ZESTAWIENIE OŚWIADCZEŃ SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO ZA GRUDZIEŃ 2009 R., NIE DOPEŁNIŁ OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ART. 89 UST. 14 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R., O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. Z 2009 R. NR 3, POZ. 11 ZE ZM.) - DALEJ JAKO "USTAWA O PODATKU AKCYZOWYM", POLEGAJĄCEGO NA PRZEKAZANIU DO WŁAŚCIWEGO NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO, W TERMINIE DO 25 DNIA MIESIĄCA NASTĘPUJĄCEGO PO MIESIĄCU, W KTÓRYM DOKONANO SPRZEDAŻY, MIESIĘCZNEGO ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ, O KTÓRYCH MOWA W UST. 5 TEGO ARTYKUŁU, CO SKUTKOWAŁO UTRATĄ PRAWA DO ZASTOSOWANIA STAWKI OBNIŻONEJ I ZASTOSOWANIEM STAWKI OKREŚLONEJ W UST. 4 PKT 1 WW. ARTYKUŁU.
W ODWOŁANIU OD POWYŻSZEJ DECYZJI PODATNIK WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE I UMORZENIE POSTĘPOWANIA, ZARZUCIŁ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI NARUSZENIE ART. 89 UST. 4 PKT 1 I UST. 14 I 16 WYMIENIONEJ USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM POPRZEZ NIEUZASADNIONE PRZYJĘCIE, ŻE PODATNIK NIE MÓGŁ SKORZYSTAĆ Z PREFERENCJI PODATKOWEJ I WINIEN ZASTOSOWAĆ ZA MIESIĄC GRUDZIEŃ 2009 R., STAWKĘ PODSTAWOWĄ. SKARŻĄCY WYJAŚNIŁ, IŻ Z POWODU CHOROBY (STAN PRZEDZAWAŁOWY) PRZEDMIOTOWE ZESTAWIENIE OŚWIADCZEŃ ZŁOŻYŁ PO TERMINIE. STAN ZDROWIA ODWOŁUJĄCEGO SIĘ MOŻE POTWIERDZIĆ BIEGŁY - LEKARZ, JAK I ZAŁĄCZONA DO ODWOŁANIA DOKUMENTACJA LEKARSKA.
DYREKTOR IZBY CELNEJ ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW STRONY UZNAJĄC JE ZA NIEZASADNE PODKREŚLIŁ, ŻE MOŻLIWOŚĆ SKORZYSTANIA Z PREFERENCYJNEJ STAWKI PODATKOWEJ JEST PRZYWILEJEM PODATNIKA. W ZWIĄZKU Z TYM POWINIEN ON ŚCIŚLE STOSOWAĆ SIĘ DO PRZEPISÓW, KTÓRE TO UMOŻLIWIAJĄ. PODATNIK POPRZEZ NIEZŁOŻENIE W TERMINACH OKREŚLONYCH W USTAWIE ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ NABYWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO, DOPROWADZIŁ DO POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO, KTÓRY TO OBOWIĄZEK PODATKOWY PRZERODZIŁ SIĘ W ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE. TYM SAMYM ZDANIEM ORGANU WYDANA DECYZJA POTWIERDZIŁA JEDYNIE STAN FAKTYCZNY JAKI ZAISTNIAŁ Z CHWILĄ NIEWYPEŁNIENIA DYSPOZYCJI WYNIKAJĄCEJ Z ART. 89 UST. 14 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM.
ORGAN ODWOŁAWCZY PODKREŚLIŁ I TO, ŻE INSTRUMENT OŚWIADCZENIA ZOSTAŁ WPROWADZONY W CELU KONTROLI OBROTU WYROBAMI W POSTACI M.IN. OLEJÓW OPAŁOWYCH, KTÓRE MOGĄ BYĆ TAKŻE UŻYTE NA CELE INNE NIŻ OPAŁOWE. SPRZEDAWCA W MOMENCIE SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO WINIEN OTRZYMAĆ STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 89 UST. 5 PKT 1 KOMPLETNE OŚWIADCZENIE OD NABYWCY O PRZEZNACZENIU TEGOŻ OLEJU NA CELE OPAŁOWE. ZATEM SPORZĄDZENIE ZESTAWIENIA TYCHŻE OŚWIADCZEŃ W OCENIE ORGANU WINNO NASTĘPOWAĆ NA BIEŻĄCO. NADTO ZDANIEM ORGANU PRZEKAZANIE SPORZĄDZONEGO DOKUMENTU (ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ) NAJPÓŹNIEJ DO 25 DNIA MIESIĄCA NASTĘPUJĄCEGO PO MIESIĄCU, W KTÓRYM DOKONANO SPRZEDAŻY NIE POWINNO BYĆ ROZUMIANE JAKO KONIECZNOŚĆ WYCZEKIWANIA DO OSTATNIEGO DNIA TEGO TERMINU.
DYREKTOR IZBY CELNEJ UZNAŁ ZA BEZPODSTAWNE TAKŻE ZARZUTY STRONY DOTYCZĄCE NARUSZENIA W TOKU POSTĘPOWANIA NORM OKREŚLONYCH W ART.120, ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 124, ART. 180 § 1, ART. 187 § 1 I ART. 191 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, KTÓRE DODATKOWO NIE ZOSTAŁY W PEŁNI DOPRECYZOWANE PRZEZ STRONĘ W TREŚCI ODWOŁANIA. PEŁNOMOCNIK STRONY NIE WSKAZAŁ NA CZYM W ZASKARŻONEJ DECYZJI MIAŁABY POLEGAĆ MOŻLIWOŚĆ NIEZASTOSOWANIA PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO JAK RÓWNIEŻ RZEKOMA MOŻLIWOŚĆ USPRAWIEDLIWIENIA STRONY POZWALAJĄCA NIE ZASTOSOWAĆ ART. 89 UST. 16 W PRZEDMIOTOWEJ LUB JAKIEJKOLWIEK SPRAWIE W KTÓREJ NIEDOCHOWANO TERMINU NA ZŁOŻENIE ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ. ORGAN PODKREŚLA, ŻE WSKAZYWANA W ODWOŁANIU POTRZEBA POWOŁYWANIA, PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, BIEGŁEGO LEKARZA DO OCENY MOŻLIWOŚCI ZDROWOTNYCH STRONY JEST NIECELOWA, GDYŻ USTAWODAWCA NIE PRZEWIDZIAŁ W ŻADEN SPOSÓB PRZYPADKÓW PRZYWRÓCENIA TERMINU DO ZŁOŻENIA ZESTAWIENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 89 UST. 14 I 15 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM.
ANALIZUJĄC ZAPISY USTAWY I UTRWALONEGO ORZECZNICTWA W TYM WZGLĘDZIE, NALEŻY PRZYJĄĆ, IŻ PODATNICY PROWADZĄCY DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ POWINNI TAK ZORGANIZOWAĆ PRACĘ WŁASNEJ WIELOOSOBOWEJ FIRMY, ABY W RAZIE NAGŁEJ SYTUACJI, JAKĄ NIEWĄTPLIWIE JEST CHOROBA, ZNALAZŁA SIĘ OSOBA BĘDĄCA UPOWAŻNIONA DO ZASTĘPSTWA I DOKONANIA OKREŚLONYCH CZYNNOŚCI W IMIENIU WŁAŚCICIELA.
ORGAN ZWRACA UWAGĘ I NA TĘ OKOLICZNOŚĆ, ŻE W ISTOCIE ZESTAWIENIE OŚWIADCZEŃ ZA GRUDZIEŃ 2009 R., ZOSTAŁO PODPISANE WYŁĄCZNIE PRZEZ P. Ł. A. - PRACOWNIKA FIRMY PODATNIKA; ZATEM NIE BYŁO PRZESZKÓD W TERMINOWYM ZŁOŻENIU TEGOŻ ZESTAWIENIA.
W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ STRONA ZARZUCIŁA NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA, A W SZCZEGÓLNOŚCI:
- 1. NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO TJ. ART. 89 UST. 4 PKT 1 I UST. 14 I 16 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R., O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. Z 2009 R. NR 3, POZ. 11 ZE ZM.) POPRZEZ UZNANIE, ŻE WSKAZANE PRZEPISY PRAWNE WINNY BYĆ ZASTOSOWANE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ORAZ POPRZEZ NIEUWZGLĘDNIENIE INTENCJI USTAWODAWCY WYRAŻONEJ M.IN. W UZASADNIENIU DO PROJEKTU USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM - KTÓREJ ISTOTĄ NIE BYŁO BEZWZGLĘDNE KARANIE KAŻDEGO Z PODATNIKÓW NARUSZAJĄCYCH TREŚĆ PRZEDMIOTOWYCH PRZEPISÓW A TYLKO TYCH, KTÓRZY W ODRÓŻNIENIU OD PANA W. T. ŚWIADOMIE LUB Z WŁASNEJ WINY TEGO SIĘ DOPUŚCILI,
- 2. NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA TJ. ART. 229 W ZW. Z ART. 122 A TAKŻE ART. 124 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 ROKU ORDYNACJA PODATKOWA, POPRZEZ NIEPRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA UZUPEŁNIAJĄCEGO - MOŻLIWEGO DO PODJĘCIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY Z URZĘDU Z UWAGI NA OKOLICZNOŚCI PODNIESIONE PRZEZ STRONĘ W ODWOŁANIU I STAN SKOMPLIKOWANIA SPRAWY ORAZ JEJ ISTOTNE ZNACZENIE DLA STRONY JAKO PRZEDSIĘBIORCY. NADTO SKARŻONA DECYZJA TAK NAPRAWDĘ SPROWADZA SIĘ DO MECHANICZNEGO POWTÓRZENIA UZASADNIENIA DECYZJI ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI - NIE ODNIESIONO SIĘ DO MERYTORYCZNYCH ZARZUTÓW PODATNIKA I NIE WYJAŚNIONO MU DLACZEGO W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO NIE MA RACJI. NIE MOŻNA BOWIEM UZNAĆ ZA WYSTARCZAJĄCĄ ISTNIEJĄCĄ PRAKTYKĘ PODATKOWĄ SPROWADZAJĄCĄ SIĘ DO POWIELENIA PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY UPRZEDNIO WYDANEJ DECYZJI,
- 3. NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA TJ. ART. 120 I 122 W ZW. Z ART. 180 § 1 ORAZ § 187 § 1 A TAKŻE 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ NIEPODJĘCIE WSZELKICH NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO. NIEWYJAŚNIENIA DLACZEGO STAN ZDROWIA PANA W. T. JAKO OKOLICZNOŚĆ CAŁKOWICIE OD NIEGO NIEZALEŻNA W ŚWIETLE PRAWA RODZI DLA NIEGO NEGATYWNE FINANSOWE KONSEKWENCJE, NIEWYCZERPANIE INICJATYWY DOWODOWEJ - TYM SAMYM NIEZEBRANIE CAŁEGO MOŻLIWEGO I MERYTORYCZNEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. DOKONANIE OCENY W SPRAWIE NA PODSTAWIE WYBIÓRCZYCH DOWODÓW,
- 4. NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA TJ. ART. 188 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ NIEUWZGLĘDNIENIE ŻĄDANIA STRONY PRZEPROWADZENIA DOWODU MAJĄCEGO ISTOTNE ZNACZENIE DLA SPRAWY,
- 5. SKIEROWANIE DECYZJI DYREKTORA IZBY CELNEJ NAJPRAWDOPODOBNIEJ DO BĄDŹ NIEODPOWIEDNIEJ OSOBY LUB TEŻ DECYZJA DOTYCZY NIEZNANEJ PODATNIKOWI FIRMY "B, W. T.", POMIMO, ŻE DO CZASU JEJ WYDANIA POSTĘPOWANIE I WSZELKIE ZWIĄZANE Z NIM DOKUMENTY ZA SWÓJ PRZEDMIOT MIAŁY FIRMĘ "A", W. T.".
WSKAZUJĄC NA POWYŻSZE SKARŻĄCY WNIÓSŁ O:
- 1. UWZGLĘDNIENIE SKARGI I UCHYLENIE SKARŻONEJ DECYZJI W CAŁOŚCI.
DO SKARGI STRONA DOŁĄCZYŁA KOPIĘ FORMULARZA ZGŁOSZENIA UCZESTNICTWA PRACOWNIKA FIRMY. PANA Ł. A., W WYJEŹDZIE DO Z. I NA SŁOWACJĘ W DNIACH 21 - 24 STYCZNIA 2010 R., (A NIE 21 - 26 STYCZNIA 2010 R., JAK W UZASADNIENIU SKARGI WSKAZUJE STRONA).
POSTANOWIENIEM Z DNIA 26 KWIETNIA 2011 R. DYREKTOR IZBY CELNEJ DOKONAŁ Z URZĘDU SPROSTOWANIA OCZYWISTEJ OMYŁKI W TREŚCI DECYZJI Z DNIA 3 MARCA 2011 R., I W POSTANOWIENIU Z DNIA 2 MARCA 2011 R., POLEGAJĄCEJ NA TYM, ŻE WE FRAGMENCIE NAZWY PODMIOTU OMYŁKOWO DODANO LITERĘ "H" I ZAMIAST "A", W. T." BŁĘDNIE WSKAZANO FIRMĘ "B, W. T.".
W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY CELNEJ, NIE ZNAJDUJĄC PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA SKARGI, WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA ODPOWIADA PRAWU. OTÓŻ NA WSTĘPIE NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE PODMIOTY, KTÓRE ZAJMUJĄ SIĘ SPRZEDAŻĄ WYROBÓW ENERGETYCZNYCH I CHCĄ ZASTOSOWAĆ DO TYCH WYROBÓW PREFERENCYJNE STAWKI AKCYZY, MUSZĄ SPEŁNIĆ SZEREG WARUNKÓW.
JEDNYM Z NICH JEST OKREŚLONY W ART. 89 UST. 14 USTAWY Z 6 GRUDNIA 2008 R.. O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. Z 2009 R. NR 3, POZ. 11 ZE ZM.), OBOWIĄZEK SPORZĄDZANIA I PRZEKAZYWANIA DO WŁAŚCIWEGO NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO, W TERMINIE DO 25 DNIA MIESIĄCA NASTĘPUJĄCEGO PO MIESIĄCU, W KTÓRYM DOKONANO SPRZEDAŻY, MIESIĘCZNYCH ZESTAWIEŃ OŚWIADCZEŃ, O KTÓRYCH MOWA W UST. 5.
ZGODNIE Z ART. 89 UST. 16 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM W PRZYPADKU NIESPEŁNIENIA WARUNKÓW OKREŚLONYCH W UST. 5-15, STOSUJE SIĘ STAWKĘ AKCYZY OKREŚLONĄ W UST. 4 PKT 1.
NIESPORNE JEST, ŻE SKARŻĄCY UCHYBIŁ OBOWIĄZKOWI TERMINOWEGO PRZEKAZANIA ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ, CO MUSIAŁO SKUTKOWAĆ UTRATĄ UPRAWNIENIA DO STOSOWANIA STAWKI PREFERENCYJNEJ.
NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ, ŻE WSZELKIE PRZEPISY KONSTRUUJĄCE ULGI, ZWOLNIENIA I PREFERENCJE PODATKOWE, NALEŻY WYKŁADAĆ ŚCIŚLE.
USTAWODAWCA JEDNOZNACZNIE BOWIEM WYMIENIŁ WARUNKI OKREŚLONE W ART. 89 UST. 5-15 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM JAKO RÓWNORZĘDNIE ISTOTNE DLA UZYSKANIA PRAWA DO PREFERENCYJNEJ STAWKI AKCYZY.
W ORZECZNICTWIE SĄDOWOADMINISTRACYJNYM FUNKCJONUJE POGLĄD, ŻE PONIEWAŻ PREFERENCJE PODATKOWE MAJĄ CHARAKTER WARUNKOWY, ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA ICH SPEŁNIENIE PONOSI PODATNIK, KTÓRY Z TYCH PREFERENCJI KORZYSTA (POR. WYROK NSA Z DNIA 19 MARCA 2008 R., SYGN. AKT I FSK 498/07, LEX NR 465799; WYROK WSA W RZESZOWIE Z DNIA 21 STYCZNIA 2010 R., SYGN. AKT I SA/RZ 884/09, LEX NR 554050).
PRZEPISY NAKŁADAJĄCE NA SPRZEDAWCÓW, IMPORTERÓW I NA PODMIOTY DOKONUJĄCE NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO OLEJÓW PRZEZNACZONYCH DO CELÓW OPAŁOWYCH WPROWADZONO W CELU ZAPEWNIENIA WŁAŚCIWEJ KONTROLI W ZAKRESIE OBROTU WYROBAMI, KTÓRE KORZYSTAJĄ Z PREFERENCYJNYCH STAWEK AKCYZY ZE WZGLĘDU NA PRZEZNACZENIE DO CELÓW OPAŁOWYCH. TAKA REGULACJA (NOWELIZACJA PRZEPISÓW OD DNIA 1 STYCZNIA 2010 R., WPROWADZIŁA DODATKOWE WARUNKI) MIAŁA ZAPOBIEGAĆ POWSZECHNIE ZNANEJ FALI OSZUSTW POLEGAJĄCYCH NA UŻYWANIU OLEJÓW OPAŁOWYCH DO CELÓW NAPĘDOWYCH.
SKARŻĄCY WYWODZI W SKARDZE, ŻE INTENCJĄ USTAWODAWCY NIE BYŁO BEZWZGLĘDNE KARANIE KAŻDEGO Z PODATNIKÓW NARUSZAJĄCYCH TREŚĆ PRZEDMIOTOWYCH PRZEPISÓW, A TYLKO TYCH KTÓRZY W ODRÓŻNIENIU DO PANA W. T. ŚWIADOMIE LUB Z WŁASNEJ WINY TEGO SIĘ DOPUŚCILI. JEDNAKŻE W ZAPISACH USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM NIE PRZEWIDZIANO ŻADNEJ MOŻLIWOŚCI USPRAWIEDLIWIAJĄCEJ NIEDOCHOWANIE WARUNKÓW UPRAWNIAJĄCYCH DO SKORZYSTANIA PRZEZ PODMIOTY Z PREFERENCYJNEJ STAWKI DLA OLEJÓW OPAŁOWYCH. NIE MOŻNA RÓWNIEŻ MÓWIĆ O "BEZWZGLĘDNYM KARANIU" PODATNIKÓW PRZEZ ORGAN PODATKOWY, W SYTUACJI KIEDY TO SAM PODATNIK NIE DOPEŁNIŁ WYMAGANYCH PRAWEM WARUNKÓW. NIEUREGULOWANIE TEJ KWESTII W PRZEPISACH PRAWA, TYLKO UMOŻLIWIENIE UZNANIOWEGO TRAKTOWANIA PODATNIKÓW PRZEZ URZĘDNIKA, JAK CHCE TEGO STRONA SKARŻĄCA JEST ROZWIĄZANIEM NIEDOPUSZCZALNYM A WRĘCZ KORUPCJOGENNYM - NA CO TRAFNIE ZWRACA UWAGĘ DYREKTOR IZBY CELNEJ W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ.
ROZPATRYWANIE WSKAZYWANEJ PRZEZ STRONĘ KWESTII ŚWIADOMOŚCI I WINY RÓWNIEŻ NIE JEST NA MIEJSCU, GDYŻ NIE JEST TO POSTĘPOWANIE KARNE, GDZIE UDOWODNIENIE ŚWIADOMOŚCI POPEŁNIENIA CZYNU ZABRONIONEGO JEST WARUNKIEM NIEZBĘDNYM DO ORZECZENIA KARY. MOŻLIWOŚĆ SKORZYSTANIA Z PREFERENCYJNEJ STAWKI PODATKOWEJ JEST PRZYWILEJEM PODATNIKA. W ZWIĄZKU Z TYM POWINIEN ON ŚCIŚLE STOSOWAĆ SIĘ DO PRZEPISÓW, KTÓRE TO UMOŻLIWIAJĄ. PODATNIK POPRZEZ NIEZŁOŻENIE W TERMINIE OKREŚLONYM W USTAWIE ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ NABYWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO, DOPROWADZIŁ DO POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO, KTÓRY TO OBOWIĄZEK PODATKOWY PRZERODZIŁ SIĘ W ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE. TYM SAMYM NALEŻY UZNAĆ, IŻ WYDANA DECYZJA POTWIERDZIŁA JEDYNIE STAN FAKTYCZNY JAKI ZAISTNIAŁ Z CHWILĄ NIEWYPEŁNIENIA DYSPOZYCJI WYNIKAJĄCEJ Z ART. 89 UST. 14 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM.
Z POWOŁANYCH WYŻEJ WZGLĘDÓW ZBĘDNE JEST ZATEM ROZWAŻANIE WYWODÓW STRONY, DOTYCZĄCYCH INNYCH OKOLICZNOŚCI STOJĄCYCH U PODSTAW NIEDOCHOWANIA TERMINU. BEZPODSTAWNYM, W TYM ŚWIETLE, JEST RÓWNIEŻ ZARZUT NARUSZENIA ART. 229 W ZW. Z ART. 122, ART. 120 I 122 W ZW. ART. 180 § 1 ORAZ ART. 187 § 1 A TAKŻE 191 CZY TEŻ ART. 188 ORDYNACJI PODATKOWEJ.
W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGAN NIE KWESTIONOWAŁ FAKTU CHOROBY WŁAŚCICIELA, WIĘC POWOŁYWANIE BIEGŁEGO LEKARZA DO OCENY STANU ZDROWIA PANA W. T. CZY TEŻ DALSZE GROMADZENIE DOWODÓW W TYM ZAKRESIE BYŁO BEZZASADNE.
Z UZASADNIENIA ODWOŁANIA, JAK RÓWNIEŻ Z PRZEDŁOŻONEJ DOKUMENTACJI MEDYCZNEJ WYNIKA, ŻE BYŁ TO STAN PRZEDZAWAŁOWY, PACJENT ODMÓWIŁ HOSPITALIZACJI, A PONADTO ZOSTAŁ PODDANY BADANIOM W KOLEJNYCH DNIACH. NALEŻY JEDNAK UZNAĆ, IŻ NIE ISTNIEJE ŻADEN NOWY MEDYCZNY FAKT. KTÓRY MÓGŁBY MIEĆ WPŁYW NA MERYTORYCZNE ROZSTRZYGNIĘCIE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, ZATEM DALSZE WYJAŚNIANIE TEGO ASPEKTU SPRAWY JEST BEZCELOWE. ORGAN WYJAŚNIŁ STRONIE WYSTARCZAJĄCO ZASADNOŚĆ PRZESŁANEK, KTÓRYMI KIEROWAŁ SIĘ PRZY ROZSTRZYGANIU SPRAWY I NIE MA ZNACZENIA, ŻE TO ROZSTRZYGNIĘCIE NIE JEST SATYSFAKCJONUJĄCE DLA STRONY.
W KONSEKWENCJI BĘDĄC ZWIĄZANYM OBOWIĄZUJĄCYM PRZEPISEM ART. 89 UST 4 PKT 1 I UST. 14 I 16 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM DYREKTOR IZBY CELNEJ ZOBOWIĄZANY BYŁ NA MOCY ICH TREŚCI DO PODJĘCIA ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTEGO W ZASKARŻONYCH DECYZJACH, PIERWSZO - JAK I DRUGOINSTANCYJNEJ. TYM SAMYM, SKORO PRZEPISY POWYŻSZE SĄ ELEMENTEM PRAWA POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO, ORGAN TEN NIE MÓGŁ POSTĄPIĆ INACZEJ.
Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 152 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270), ORZECZONO JAK W WYROKU.