Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata W.K., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji.
Wyrokiem z dnia 9 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 marca 2010 r.
W piśmie z dnia 15 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez orzeczenie o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego przyznanego z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przy czym zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 157 § 1 P.p.s.a., wniosek taki należy zgłosić w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie – w ciągu czternastu dni od dnia ogłoszenia.
W świetle powołanych przepisów wskazać należy, że przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.
Zgodnie z art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej jako "Rozporządzenie"). Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 1lit. a) oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji – w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 6 powołanego Rozporządzenia uzależniona jest od wartości przedmiotu sporu, która w niniejszej sprawie wynosi 61.303 zł, należne wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 3.600 zł (zgodnie z § 6 pkt 6 Rozporządzenia). Do udokumentowanych wydatków natomiast należało zaliczyć koszt przesyłki poleconej – na kwotę 7,50 zł.
W myśl § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając na względzie powyższe, należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonane czynności przed sądem I instancji przysługuje w wysokości 3.600 zł, co po podwyższeniu o 22% stawki podatku od towarów i usług daje kwotę 4.392 zł. Niezależnie od tego, tytułem udokumentowanych, poniesionych wydatków przyznano wnioskodawcy kwotę 7,50 zł.
Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.