Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 1335/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2023 r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 26 września 2022 r. sygn. akt SKO Gd/7115/21 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddalił skargę.
Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o skardze kasacyjnej uznany został doręczony skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2023 r.
Postanowieniem z dnia 24 maja 2023 r. referendarz sądowy stwierdził prawomocność ww. wyroku od dnia 20 maja 2023 r.
Pismem z dnia 17 maja 2023 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2023 r., domagając się jego uchylenia w całości, wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał na okoliczność, iż w dniu 20 kwietnia 2023 r. złożył odwołanie od decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Zdaniem skarżącego, jest to okoliczność, która może mieć wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że jako posiadacz samoistny od 1996 r. reguluje należne opłaty w podatku od nieruchomości za rzekomy 1/3 udział T. A. K. Zdaniem skarżącego, ma prawo żądać od organu podatkowego uznania jego osoby za podatnika podatku od nieruchomości, a sprawa podlega załatwieniu w formie decyzji administracyjnej. Skarżący zaznaczył, że organ jest zobowiązany ustalić odpowiedni stan prawny i faktyczny nieruchomości, który istnieje od 1996 r. Dodał, że toczy się sprawa o zniesienie współwłasności spornej nieruchomości.
Do pisma załączono kopię odwołania z dnia 11 kwietnia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Rozpatrywana skarga o wznowienie postępowania sądowego nie opiera się bowiem na ustawowej podstawie wznowienia.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. dalej P.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Stosownie zaś do treści art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Zgodnie z przepisami art. 271-274 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271).
Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1).
Można także żądać wznowienia na tej podstawie, że:
- 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
- 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można też żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273).
Nadto w myśl art. 277 P.p.s.a, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W ocenie Sądu, analiza niniejszej skargi prowadzi do wniosku, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika wyłącznie z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie określona podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 633).
Nadto Sąd nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Zasada niezwiązania sądu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym, toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania.
Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie wykazała w żaden sposób, aby w sprawie wystąpiły okoliczności wskazujące na zaistnienie wymienionych podstaw wznowienia postępowania. Skarżący w dość długim, ale i chaotycznym uzasadnieniu skargi o wznowienie nie odnosi się do żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd dostrzega, że z treści skargi wyłania się intencja strony skarżącej skierowana na wykreślenie z decyzji podatkowych brata – T.K., gdyż jej zdaniem, nie jest on stroną postępowania i tym samym podatnikiem w podatku od nieruchomości. Ukierunkowana jest także na okoliczność wydania przez organ decyzji uznającej R. K. za posiadacza samoistnego 1/3 udziału T. K. w nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr [...], obr. [...] W., objętej księgą wieczystą Kw nr [...], położonej w W. przy ul. J. nr [...] - którym jest (jak podaje) od 1995 r. (tj. zgonu matki) do chwili obecnej.
W związku z tym, należy uznać, że przytaczane przez skarżącego okoliczności nie dotyczą kwalifikowanych wadliwości wydanego przez tut. Sąd wyroku w sprawie I SA/Gd 1335/22, lecz oczekiwań, jakie strona ma w stosunku do organów odnośnie sposobu merytorycznego orzeczenia w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości.
Podkreślić należy, że wymagane prawem wskazanie podstawy wznowienia powinno zaś zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z przesłanek wymienionych w art. 271-273 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać, w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. Wymogom tym skarga o wznowienie sporządzona osobiście przez skarżącego nie sprostała.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że wniesiona przez skarżącą skarga o wznowienie postępowania nie opiera się w istocie na ustawowych podstawach wznowienia i z tego powodu, na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.