Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. "A" Sp. z o. o. z siedzibą w G., zwana dalej Spółką wniosła skargę do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 marca 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31 maja 2010 r. określającą w podatku od towarów i usług kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące od stycznia do sierpnia 2007 r. (w wysokości odpowiednio: 416 zł, 467 zł, 971 zł, 1.088 zł, 1.203 zł, 1.318 zł, 3.776 zł, 198 zł).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia z dnia 27 maja 2011 r., po ustaleniu, iż w sprawie wpis należny to 1.066 zł, wezwano pełnomocnika Spółki do uzupełnienia wpisu należnego od skargi o kwotę 966 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 maja 2011 r.
Pomimo skutecznie doręczonego wezwania strona skarżąca nie uiściła brakującego wpisu od skargi.
W konsekwencji powyższego, postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2011 r. tut. Sąd odrzucił skargę Spółki.
Postanowienie odrzucające skargę zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011 r. oddalił skargę kasacyjną.
Dnia 17 stycznia 2012 r. (data nadania pisma) reprezentowana przez pełnomocnika Spółka zwróciła się do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 marca 2011 r., której dotyczyła odrzucona wcześniej skarga. Do wniosku, wbrew treści wniosku, nie załączono skargi, której przedmiotowy wniosek dotyczył.
Uzasadniając zasadność przywrócenia terminu do wniesienia skargi skupiono się w głównej mierze na wykazaniu braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia jej braków. Pełnomocnik Spółki zapewnił, że nigdy nie otrzymał wezwania do uzupełnienia jakiegokolwiek braku przedmiotowej skargi. Podał, że jedynym pismem jakie mu doręczono w niniejszej sprawie było postanowienie o odrzuceniu skargi. Wskazano przy tym, że otrzymane wezwanie dotyczyło innej sprawy, a zarejestrowanej pod sygnaturą
I SA/Gd 486/11.
Pełnomocnik podniósł, że wobec nie doręczenia wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi nieuzasadnione jest liczenie terminu na ich uzupełnienie od chwili, kiedy powinny, ale nie zostały doręczone przedmiotowe wezwania. Uznał, że w takiej sytuacji wskazany termin w ogóle nie rozpoczął biec, co prowadzi do wniosku, że terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uchybiono, a zatem nie było podstaw do odrzucenia skargi.
Powołując się na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, podkreślono jednocześnie, że wobec wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie tut. Sądu odrzucające skargę początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 85 powołanej ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy).
Jak zatem wynika bezpośrednio z treści w/w przepisu, w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwe jest przywrócenie terminu jedynie w sytuacji, gdy doszło do jego uchybienia. Dopuszczalność przywrócenia uchybionego terminu została następnie uzależniona od spełnienia szeregu formalnych wymogów wskazanych szczegółowo w przepisie art. 87 p.p.s.a.
Zwrócić należy jednak uwagę, iż wbrew żądaniu Spółki wyrażonym w rozpatrywanym wniosku w niniejszej sprawie nie doszło do uchybienia terminu zastrzeżonego przepisami prawa do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wręcz przeciwnie, skarga z dnia 18 kwietnia 2011 r. nadana została w dniu 21 kwietnia 2011 r., co wobec doręczenia pełnomocnikowi decyzji organu odwoławczego w dniu 22 marca 2011 r. świadczy niezbicie o zachowaniu w/w terminu.
W tej sytuacji zdaniem Sądu zastosowanie znajdzie przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w zgodzie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Sąd stoi na stanowisku, że brak uchybienia terminowi, którego przywrócenia żąda wnioskodawca stanowi właśnie tę "inną" przyczynę uzasadniającą umorzenie postępowania z wniosku strony. Tożsame stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2011 r. (II FZ 92/11) podkreślając, że postępowanie w sprawie z wniosku o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.