Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana oraz zasądził od organu podatkowego na rzecz M.S. zwrot kosztów postępowania.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony Dyrektorowi Izby Celnej w dniu 12 listopada 2008 r. (vide zpo k. 33).
Pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny przekazał skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Przesyłka zawierająca skargę kasacyjną została nadana przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 12 grudnia 2008 r. i wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 16 grudnia 2008 r.
Zarządzeniem z 18 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 154 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 grudnia 2008 r. W dniu 31 grudnia 2008 r. na rachunek sądu tytułem wpisu wpłynęła kwota 153 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z kolei art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Powoływany wyżej przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. wymaga, aby przy wnoszeniu pisma uiszczona została opłata należna. Sformułowanie "należna" rozumieć należy jako obowiązek uiszczenia opłaty we właściwej wysokości, ustalonej zgodnie z przepisami z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozporządzenia (Dz.U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) – zwanego dalej Rozporządzeniem.
Zgodnie z § 3 Rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W przedmiotowej sprawie wpis od skargi wynosił 308 zł, a więc należny wpis od skargi kasacyjnej stanowi kwota 154 zł. W związku z powyższym, uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej przez Dyrektora Izby Celnej w wysokości 153 zł uznać należy za wniesienie opłaty w wysokości nienależnej, co uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Nadto należy zauważyć, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Adresatem skargi kasacyjnej jest wprawdzie Naczelny Sąd Administracyjny, jednakże dla zachowania wymaganego prawem terminu do jej złożenia konieczne jest wniesienie jej do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy skarga kasacyjna została przesłana przez Dyrektora Izby Celnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który niezwłocznie przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W takiej sytuacji skargę kasacyjną uznać należałoby za wniesioną w terminie, gdyby przed upływem trzydziestodniowego terminu o jakim mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., który kończył się z dniem 12 grudnia 2008 r. wpłynęła ona do tutejszego sądu, jako właściwego do jej wniesienia. Tymczasem skarga ta wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku dopiero w dniu 16 grudnia 2008 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga kasacyjna została przez stronę wniesiona z uchybieniem przewidzianego prawem terminu, co w myśl art. 178 p.p.s.a. powoduje konieczność jej odrzucenia.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.