Uzasadnienie
S.P. i M.P., reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 października 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 20 maja 2014 r. nr [...] określającą podatnikom zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok w kwocie 6.476,00 zł i odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w tym podatku w związku z wnioskiem strony z dnia 2 stycznia 2014 r.
Decyzją z dnia 19 lutego 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), uwzględnił w całości zarzuty skargi i uchylił obie ww. decyzje oraz określił podatnikom zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok w kwocie 5.666 zł i stwierdził nadpłatę w tym podatku w kwocie 810 zł.
Jednocześnie pismem procesowym z dnia 19 lutego 2015 r. organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsk zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk., M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 495).
W rozpatrywanej sprawie taka właśnie sytuacja zaistniała – postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe na skutek wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzji z dnia 19 lutego 2015 r. w całości uwzględniającej skargę i uchylającej obie decyzje tą skargą objęte, zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji, oraz określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok i stwierdzającej nadpłatę w tym podatku zgodnie z żądaniem strony.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy, umorzył postępowanie.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 209 i art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę 1477 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą to sumę składa się uiszczony przez stronę skarżącą wpis sądowy w wysokości 260 zł, 17 zł tytułem opłaty skarbowej uiszczonej za udzielenie pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie adwokata - 1200 zł ustalone zgodnie z § 6 pkt 4 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst. jedn. Dz.U. z 2013r., poz. 461).