Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] 2015 r.
Decyzję SKO doręczono skarżącemu w dniu 2 stycznia 2019 r.
Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję SKO za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 1 lutego 2019 r., natomiast pismem z dnia 4 lutego 2019 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, albowiem skarga została wniesiona w terminie.
Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - zwana dalej "p.p.s.a."), a w szczególności art. 85-88 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Należy podkreślić, że przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu sąd administracyjny jest zobowiązany uwzględnić dyspozycję art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć sytuację, gdy strona złoży wniosek w przypadku gdy nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio (uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ: ONSAiWSA z 2010 r. nr 3, poz.40).
Jak zatem wynika z treści powyższych przepisów warunkiem dopuszczalności wniesienia wniosku o przywrócenie terminu jest fakt uchybienia terminowi do wniesienia skargi.
Nie można przyjąć, że w niniejszej sprawie nastąpiła fikcja doręczenia w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U z 2019 r. poz. 900, dalej jako "O.p"), gdyż ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była jedynie jednokrotnie awizowana (w dniu 14 grudnia 2018 r.) i doręczona stronie 2 stycznia 2019 r. Natomiast stosownie do art. 150 § 3 O.p. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od pierwszego awiza pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
Mając na uwadze, że na zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji brak jest adnotacji operatora pocztowego o pozostawieniu powtórnego zawiadomienie o możliwości odbioru pisma i nie wiadomo, czy doręczyciel pozostawił powtórne awizo nie można przyjąć, że doręczenie nastąpiło w dniu 28 grudnia 2018 r., tj. czternastego dnia od pierwszego awiza. Tym samym należało przyjąć, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu odbioru przesyłki, tj. w dniu 2 stycznia 2019 r.
Uwzględniając, że termin do wniesienia skargi, zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał w dniu 1 lutego 2019 r., to należało przyjąć, że skarga złożona w dniu 1 lutego 2019 r. za pośrednictwem platformy ePUAP została złożona w terminie.
Nie doszło zatem w niniejszej sprawie do uchybienia terminu do wniesienia skargi, a zatem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.