Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 53/14 zawieszono postępowanie w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 grudnia 2013 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach bez zezwolenia.
Sąd na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania uzasadnienia postanowienia, w części wstępnej wskazał nieprawidłową sygn. akt tj. I SA/Gd 58/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.
Nie ulega wątpliwości, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji jak i w uzasadnieniu orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo zawarł w treści uzasadnienia nieprawidłową sygnaturę akt, a powyższy błąd został spowodowany oczywistą omyłką podczas sporządzania uzasadnienia.
Z zestawienia treści samego uzasadnienia z sentencją postanowienia wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że uzasadnienie odnosi się do rozstrzygnięcia wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 10 czerwca 2014 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 53/14. Świadczy o tym choćby wskazany w uzasadnieniu przedmiot zaskarżenia, data decyzji, tożsamość strony skarżącej czy w końcu zgodność rozstrzygnięcia zawartego w uzasadnieniu i w sentencji postanowienia.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.