Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2009 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga B. i J. T. na uchwałę Rady Miejskiej w. K. z dnia 30 października 2008 r. Nr XXIV/145/08 w sprawie stawek podatku od nieruchomości. Powyższa uchwała oraz decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 kwietnia 2009 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia 22 stycznia 2009 r. w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2009 zostały zaskarżone przez stronę w jednym piśmie wniesionym za pośrednictwem organu w dniu 1 czerwca 2009 r. (data stempla pocztowego). Spowodowało to konieczność rozdzielenia tych skarg.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego jest art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę do usunięcia naruszenia prawa i po udzieleniu skarżącemu odpowiedzi przez organ lub z upływem terminu do jej udzielenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego.
Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie został przez skarżących spełniony.
Wobec brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. należy stwierdzić, że skarżący nie spełnili przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego skarżącym środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1-5 jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.