Uzasadnienie
Uzasadnienie
Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej– Ośrodek Zamiejscowy określił skarżącemu A. O. zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. w wysokości 20.029,10 zł.
Powyższa decyzja była już trzecią wydaną w odniesieniu do tej sprawy, bowiem poprzednie uchylał organ odwoławczy z uwagi na uchybienia przepisom postępowania.
A. O. odwołał się od tej decyzji, albowiem zawierała ona takie same wady jak decyzje wcześniej uchylone.
Izba Skarbowa– Ośrodek Zamiejscowy utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
A. O. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uchylenie powyższej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) właściwym do rozpoznania sprawy stał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który zważył co następuje:
Skarżący pismem z dnia 15 lipca 2004 r. cofnął skargę i wniósł o zwrot wpisu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd.
Procesowym skutkiem cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy.
Ponadto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 w/w ustawy sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.
Mając powyższe na względzie należało orzec jak w sentencji.