Uzasadnienie
R.C. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") w dniu 23 czerwca 2026 r. złożył drogą elektroniczną (za pośrednictwem organu) do Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku (dalej: "SKO" lub "organ odwoławczy") z dnia 21 maja 2026 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucyjnej. Przy skardze Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku Wnioskodawca m. in. podał, iż postanowienie organu odwoławczego z dnia 21 maja 2026 r. zostało doręczone do jego skrzynki e-doręczeń w dniu 22 maja 2026 r. W dniu 23 czerwca 2026 r. podczas ponownej analizy akt sprawy oraz weryfikacji terminów procesowych związanych z przygotowaniem skargi do tut. Sądu Wnioskodawca ustalił, że termin do jej wniesienia upłynął w dniu poprzednim. Uchybienie wynosi jeden dzień.
Niezwłocznie po ujawnieniu uchybienia terminu Wnioskodawca podjął czynności zmierzające do sporządzenia i wniesienia skargi wraz z wnioskiem. Wnioskodawca podkreślił, że sprawa była poprzedzona długotrwałym i wieloetapowym postępowaniem administracyjnym, zaś w toku postępowania, nie został on zawiadomiony o niezałatwieniu sprawy w terminie, ani o wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia, pomimo znacznego przekroczenia terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Końcowo Skarżący wskazał, że zarówno wniosek o przywrócenie terminu jak i skarga zostały sporządzone i wniesione natychmiast po stwierdzeniu przekroczeniu terminu.
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2026 r. (sygn. akt I SA/Gd 536/26) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Doręczenie postanowienia nastąpiło w dniu 23 lipca 2026 r. Z akt sprawy nie wynika natomiast, by Strona zaskarżyła wydane przez tut. Sąd ww. orzeczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a i 4b p.p.s.a. (pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej oraz opinii, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii).
Z kolei, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 21 maja 2026 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucyjnej zostało doręczone Skarżącemu drogą elektroniczną – na adres do e-doręczeń nadawcy – w dniu 22 maja 2026 r., co wynika z dowodu potwierdzenia otrzymania korespondencji oraz oświadczenia samego Skarżącego zawartego we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Natomiast skarga (jak wynika z akt sprawy) została złożona drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem SKO) w dniu 23 czerwca 2026 r.
Treść postanowienia zawiera prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W związku z powyższym, zgodnie z zasadami obliczania terminu określonymi w art. 83 p.p.s.a., zakreślony trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 22 czerwca 2026 r. (w dzień powszedni). Zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Należy przy tym podkreślić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu na wniesienie skargi.
Tym samym skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu, należało odrzucić.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.