Uzasadnienie
I. R. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy de minimis w postaci rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 stycznia 2013 r. co wynika z potwierdzenia odbioru (k. 57). Zażalenie na postanowienie zostało wniesione w dniu 22 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego - k. 59).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie z dnia 3 stycznia 2013 r. jest spóźnione i dlatego podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 stycznia 2013 r. Zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 21 stycznia 2013 r. Tymczasem skarżąca zażalenie nadała w urzędzie pocztowym w dniu 22 stycznia 2013 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu o jakim mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe - na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.