Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 listopada 2004 roku H.S. wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego zażalenie na postanowienie Naczelnika z dnia[...]. Organ pierwszej instancji, pismem z dnia 6 grudnia 2004 roku, działając na podstawie art. 169 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2002 r. Nr 8 poz. 60) wezwał podatniczkę do osobistego zgłoszenia się w celu usunięcia braków przedmiotowego zażalenia.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił pismo podatniczki bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismo powyższe pozostawiono bez rozpatrzenia z uwagi na fakt, że pomimo wezwania podatniczki do usunięcia braków podania i pouczeniu strony o konsekwencjach prawnych nie uzupełnienia podania w określonym terminie, braków powyższych w zakreślonym terminie nie uzupełniła.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy - na skutek złożonego zażalenia przez H.S. na powyższe rozstrzygnięcie - Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie w sprawie pozostawienia podania z dnia 26 listopada 2004 roku bez rozpatrzenia.
W uzasadnieniu wskazał, że w wezwaniu Naczelnika Urzędu Skarbowego skierowanym do podatniczki nie zostały precyzyjnie wskazane braki formalne podania z dnia 26 listopada 2004 roku, które strona powinna uzupełnić (tj. brak opłaty skarbowej w kwocie 5 złotych oraz brak podpisu osoby wnoszącej podanie). W ocenie organu, wobec faktu, że wezwanie Naczelnika nie spełniało wszystkich wymogów określonych w art. 159 § 1 w zw. z art. 161 § 1 Ordynacji podatkowej należało je uchylić.
Podatniczka zaskarżyła powyższe rozstrzygniecie Dyrektora Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu skargi podniosła, że w jej ocenie wniosek z dnia 26 listopada 2004 roku powinien zostać rozpatrzony, zaś ewentualne braki podania winny być powodem wezwania jej do ich usunięcia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wskazał, że już po wydaniu zaskarżonego postanowienia wezwano skarżącą do osobistego stawiennictwa w siedzibie Izby Skarbowej w celu usunięcia braków formalnych przedmiotowego podania, tj. złożenia na nim podpisu osoby wnoszącej oraz do uiszczenia opłaty skarbowej. Skarżąca powyższe braki uzupełniła w dniu 22 czerwca 2005 roku, zachowując zakreślony przepisami siedmiodniowy termin, co w konsekwencji umożliwi organowi jego rozpatrzenie, o co zresztą wnosi strona w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Stosownie do brzmienia art. 159 § 1 Ordynacji podatkowej w wezwaniu należy wskazać: nazwę i adres organu podatkowego, imię i nazwisko osoby wzywanej, w jakiej sprawie i w jakim charakterze oraz w jakim celu osoba ta zostaje wezwana, czy osoba wezwana powinna stawić się osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie, termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce zgłoszenia się osoby wzywanej lub jej pełnomocnika a także skutki prawne niezastosowania się do wezwania.
Wprawdzie Ordynacja podatkowa nie określa wprost skutków wezwania, które nie spełnia wymogów co do treści powyższego artykułu, jednakże w literaturze przyjęty został pogląd, że skutkiem niezachowania tych warunków jest wadliwość wezwania. Jeśli taka wadliwość jest istotna, to przyjąć należy, że nie wywarło ono skutków prawnych, zaś osoba, która otrzymała takie wezwanie może nie wykonać takiego obowiązku (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska "Ordynacja podatkowa – komentarz" Toruń 2002 s. 545).
Sąd przychylił się do stanowiska organu podatkowego, że brak sprecyzowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego braków formalnych podania, które strona winna uzupełnić, jest istotną wadą obarczającą takie wezwanie. Tym samym nie może ono stanowić podstawy do pozostawienia podania bez rozpatrzenia. W konsekwencji, skoro wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia z dnia 26 listopada 2004 roku okazało się nieskuteczne, to należało umorzyć postępowanie w sprawie pozostawienia pisma strony z tego dnia bez rozpatrzenia, albowiem stało się to postępowanie bezprzedmiotowe.
W świetle powyższego za słuszne uznać należy rozstrzygniecie Dyrektora Izby Skarbowej uchylające postanowienie z dnia [...] w całości oraz umarzające postępowanie w sprawie pozostawienia pisma strony z dnia 26 listopada 2004 roku bez rozpatrzenia.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153,poz. 1269 ogranicza się do badania zaskarżonych orzeczeń pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym, nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonego postanowienia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.