Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania G. Ż. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 grudnia 2010 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie przepis art. 61 zgodnie, z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżących, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji (tak też w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1835/10, publ. https://cbois.nsa.gov.pl).
W okolicznościach niniejszej sprawy, niezależnie od motywów wniosku, trzeba podkreślić, że wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył on wstrzymania decyzji organu I instancji ustalającego wysokość zobowiązania podatkowego, natomiast skarga dotyczy postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a więc ze swej istoty nie nadającego się do wykonania, gdyż nie wymaga ono żadnej czynności stron. Udzielenie ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stanowi wyjątek od zasady, w związku z czym treść przepisu art. 61 § 3 należy interpretować ściśle
W doktrynie przyjmuje się, że użyty w art. 61 § 3 zwrot "w granicach danej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej.
W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji organu I instancji nie jest dopuszczalny, albowiem nie została ona wydana w granicach tej samej sprawy, co zaskarżone postanowienie. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego dotyczyła w swej istocie innej sprawy i innego postępowania, a podatnik uchybił terminowi do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu, w toku postępowania w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest dopuszczalne formułowanie zarzutów dotyczących decyzji organu I instancji, jak również wnioskowanie o wstrzymanie jej wykonania. W związku z tym za bezzasadny uznać należy złożony przez podatnika wniosek.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario, orzekł, jak w postanowieniu.