Uzasadnienie
A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 lutego 2015 r., w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. W skardze strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Od przedmiotowego postanowienia skarżący nie wniósł sprzeciwu.
Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca zarządzenie została uznana za doręczoną w dniu 2 września 2015 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie A.K. został wezwany do uiszczenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Wobec nieodebrania przesyłki pomimo jej dwukrotnego awizowania, przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu została uznana za doręczoną w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. z dniem 2 września 2015 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 36). Zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się w dniu 9 września 2015 r. upłynął bezskutecznie, albowiem strona wpisu nie uiściła.
Należy przy tym dodać, że skarżącemu nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a odmowne postanowienie referendarza sądowego w tym przedmiocie stało się prawomocne wobec nie wniesienia sprzeciwu.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.