Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 16 sierpnia 2011 r., którym organ ten pozostawił bez rozpatrzenia wniosek "A" Sp. j. z siedzibą w G. (zwanej dalej Spółką) o wydanie zaświadczenia wskazującego właściwość rzeczową i miejscową w sprawach zobowiązań podatkowych Spółki oraz zobowiązań Spółki jako płatnika.
Pismem z dnia 20 grudnia 2011 r. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wymienione postanowienie, wnosząc o stwierdzanie jego nieważności (oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji). Zdaniem Spółki w sprawie doszło bowiem do naruszenia przepisów o właściwości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie w przypadku merytorycznego jej rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie strona nadając przesyłkę pocztową zawierającą skargę w dniu 29 grudnia 2011 r. nie dochowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, który upłynął 26 grudnia 2011 r. Zważyć bowiem należy, że doręczenie zaskarżonego postanowienia miało miejsce w dniu 24 listopada 2011 r. Tym samym skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu należało odrzucić.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.