Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku P.P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę i wywołać trudne od odwrócenia skutki. Organ określił obowiązek zwrotu z tytułu nienależnie pobranych płatności kwoty 124.200 zł. Jest to kwota bardzo wysoka, jej wyegzekwowanie wiąże się dla strony za znacznymi stratami finansowymi i majątkowymi, które nie będą mogły zostać wynagrodzone przez zwrot świadczenia. Należność objęta decyzją została wydatkowana w całości na rozwój i modernizację gospodarstwa rolnego. Koszty prowadzonej działalności rolniczej, obejmujące zakup sprzętu, nasion, nawozów, środków ochrony roślin, są znaczne. Skarżący nie posiada środków, które mógłby przeznaczyć na zapłatę ww. zobowiązania. Skarżący jest żonaty, ma na utrzymaniu dwoje małych dzieci. Dochody rodziny wynoszą około 7700 zł, a miesięczne koszty utrzymania wynoszą 4100 zł. Skarżący jest właścicielem mieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270– zwanej dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu wniosek strony skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Za uwzględnieniem wniosku przemawiała wysoka kwota należności, do zwrotu której skarżący został zobowiązany, której uiszczenie mogłoby mieć negatywny wpływ na możliwość kontynuowania przez niego działalności rolniczej. Skarżący nie posiada wolnych środków pozwalających na uiszczenie tej należności, a skierowanie egzekucji do nieruchomości mogłoby skutkować znaczną szkodą, która w razie uchylenia zaskarżonej decyzji nie mogłaby zostać wynagrodzona przez zwrot wyegzekwowanego świadczenia.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.