Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku umorzył postępowanie w sprawie ze skargi M.M. na bezczynność Izby Skarbowej w przedmiocie rozpatrzenia skargi na niezałatwienie w terminie sprawy zwrotu podatku od towarów i usług za okres od września 1998 r. do lutego 1999 r. i zasądził od Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 5 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 14 lipca 2006 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo procesowe M.M., w którym skarżący wniósł o nadanie klauzuli wykonalności postanowieniu Sądu z dnia [...] w punkcie 2 oraz ukaranie Dyrektora Izby Skarbowej karą 5 tysięcy złotych za niewykonanie orzeczenia Sądu.
Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek skarżącego o nadanie klauzuli wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). W myśl tego przepisu sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 154 § 1 tej ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 25 marca 2004 r. (SA/Sz 2291/03, ONSAiWSA 2005/6/123) powyższa zasada nie dotyczy jednak niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych. Niewykonanie orzeczenia w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy organem a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem.
Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd prawomocności orzeczenia w myśl art. 169 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. W myśl art. 781 § 2 K.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego. W podobny sposób wykonywane są wyroki wydane w drugiej instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania po rozpoznaniu skarg kasacyjnych (...).
Uwzględniając powyższe należało stwierdzić, że dochodzenie zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów jest w trybie wskazanym w skardze niedopuszczalne.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.