Uzasadnienie
Decyzją z 2 lutego 2023 r. Wójt Gminy Przywidz ustalił podatnikom T. i E.L. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku leśnego i podatku rolnego za rok 2023 r. w wysokości 229 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na poszczególne przedmioty opodatkowania i wysokość stawek oraz przedstawił matematyczne wyliczenie wysokości należnego podatku. Z uzasadnienia decyzji wynika, że wysokość zobowiązania została określona w oparciu o dane wynikające ewidencji gruntów, planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu i z uwzględnieniem obowiązujących stawek podatku.
Decyzja została doręczona stronom 27 lutego 2023 r.
Organ odwoławczy po wskazaniu, że odwołanie od decyzji T.L. złożył 14 marca 2023 r. stwierdził, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia przez przepisy art. 223 § 2 Ustawy - Ordynacja podatkowa. Zgodnie z tym przepisem odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku w dniu 30 maja 2023 r. wydało postanowienie w trybie art. 228 w zw. z art. 223 § 2 O.p..
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T.L. podniósł, iż za pomocą poczty elektronicznej wniósł odwołanie w terminie, tj. 13 marca 2023 r. o godzinie 23:49. Powołując się na to wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonego rozstrzygnięcia, jedynie uwzględniając skargę może je uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych rozstrzygnięć administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 233 § 2 O.p. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Opisany w tym artykule termin jest terminem procesowym oraz zawitym. W razie uchybienia mu stosownie do art. 228 O.p., organ odwoławczy stwierdza uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Zgodnie z art. 12 § 1 O.p., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
Początkiem terminu do wniesienia odwołania od decyzji, jest dzień następujący po dniu doręczenia decyzji.
W rozstrzyganej sprawie kluczowe zatem znaczenie miało ustalenie, czy i kiedy doszło do prawidłowego doręczenia stronie decyzji organu pierwszej instancji. Podejmując bowiem rozstrzygnięcie w oparciu o art. 228 O.p. organ ogranicza się tylko i wyłącznie do zbadania w jakim, dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji stronie i ustalenia kiedy został wniesiony środek odwoławczy. Te elementy są kluczowe przy ocenie zachowania lub uchybienia 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania i to one przesądzają o ocenie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Dlatego w rozpoznawanej sprawie, szczególnie istotne było ustalenie czy i w jakim dniu decyzja organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona, a zatem czy otworzył się termin na wniesienie odwołania.
Nie budzi wątpliwości, że doręczenie jest w postępowaniu organów administracji publicznej czynnością wysoce sformalizowaną, stanowiąc gwarancje podstawowych praw strony w tym postępowaniu, a jednocześnie chroniąc organy przed negatywnym skutkiem działań strony zmierzającej do utrudnienia czy wydłużenia postępowania. W związku z tym czynność ta winna być dokonywana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie uregulowaniami. W orzecznictwie wskazuje się, że wszelkie błędy popełnione w zakresie doręczenia odpowiada organ administracji publicznej i to bez względu na to, czy czynność tą realizował samodzielnie czy też zlecał jej wykonanie innym prawem uprawnionym podmiotom.
W konsekwencji wszelkie błędy popełnione w tym zakresie skutkują bezskutecznością omawianej tu czynności (por. wyrok NSA z 11 maja 2012 r. I FSK 1134/11, LEX nr 1286827). W niniejszej sprawie decyzję organu pierwszej instancji doręczono 27 lutego 2023r.
Zdaniem Sądu, tak samo istotne dla oceny przesłanek z art.228 O.p. jest prawidłowe ustalenie,kiedy upływał termin do wniesienia odwołania i czy strona je wnosząca go zachowała.
W przypadku doręczeń pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, czy to przez stronę postępowania czy organ, istotna jest ocena i termin skuteczności dokonanego doręczenia w sposób określony w przepisach prawa.
W niniejszej sprawie Sąd stwierdza, że takiej oceny dokonanego przez skarżącego doręczenia odwołania nie dokonano. Podatnik dowodzi, iż odwołanie zostało wysłane w ostatnich godzinach nocy 13 marca 2023 r., natomiast organ w zaskarżonym postanowieniu powołuje datę 14 marca 2023 r..
W ocenie Sądu, ustalenia organu uznać należy za przedwczesne, co przesądza o wadliwości kontrolowanego postanowienia.
Z tej przyczyny na podstawie art. 145 § 1 lit. c należało orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 p.p.s.a..