Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lipca 2012 r. przyznano skarżącej A. Z. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Przyznane skarżącej prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w trybie art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 28 stycznia 2013 r. skarżąca ponownie zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata).
Wskazać należy, że skarżąca ww. postanowieniem została już zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie – zatem nie ma obowiązku ich uiszczania na żadnym etapie postępowania sądowodaministracyjnego – oraz ustanowiono dla niej pełnomocnika z urzędu (doradcę podatkowego), który reprezentuje ją w toku postępowania.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Podkreślenia wymaga, że z literalnego zapisu art. 245 § 2 p.p.s.a. wynika, iż strona może występować o przyznanie jej alternatywnie jednego z czterech rodzajów pełnomocników – adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. Pełnomocnicy ci, określani jako pełnomocnicy profesjonalni, w zakresie kompetencji do reprezentowania stron w toczącym się przed Sądem postępowaniu sądowoadministracyjnym są traktowani równorzędnie. Jak wskazano powyżej, dla skarżącej takiego profesjonalnego pełnomocnika w postaci doradcy podatkowego już w niniejszej sprawie ustanowiono.
W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.