Uzasadnienie
UZASADNINIE
Minister Finansów, na wniosek "A" spółka z o.o. z siedzibą w G. wydał w dniu 19 marca 2010 r. pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.
Przedmiotowa interpretacja została doręczona stronie w dniu 24 marca 2010 r. wraz ze stosownym pouczeniem o trybie jej zaskarżenia.
Pismem z dnia 1 kwietnia 2010 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 8 kwietnia 2010 r. spółka "A", działając na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."), wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.
W udzielonej w dniu 5 maja 2010 r. w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.
Pismem z dnia 20 maja 2010 r. "A" spłka z o.o. złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na indywidualną interpretację Ministra Finansów.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Jakkolwiek wniesienie skargi do sądu administracyjnego na indywidualne interpretacje podatkowe jest dopuszczalne, to jednak złożenie tego środka zaskarżenia winno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa. Stanowi o tym wprost art. 52 § 3 P.p.s.a. zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W przedmiotowej sprawie Spółka uchybiła temu obowiązkowi, albowiem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało przez nią wniesione w dniu 8 kwietnia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Tymczasem termin do wniesienia takiego wezwania upływał w dniu 7 kwietnia 2010 r. Czternastodniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. liczyć bowiem należy od dnia doręczenia skarżącej indywidualnej interpretacji, co miało miejsce w dniu 24 marca 2010 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie prawem przewidzianego terminu czyni je bezskutecznym, a w konsekwencji powoduje, że Spółka nie wypełniła obowiązku wynikającego z treści art. 52 § 3 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.