Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 marca 2012 r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za wrzesień 2011 r. w kwocie 57.517 zł, pełnomocnik M.J. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, że uiszczenie tak wysokiej kwoty naliczonego zobowiązania może spowodować, że firma skarżącego utraci płynność finansową, co uniemożliwi realizację bieżących zadań. Może również wpłynąć negatywnie na ocenę zdolności finansowych przez ewentualnych kontrahentów. Tym samym przedwczesne wykonanie decyzji w sposób znaczący utrudni bieżące pozyskiwanie środków finansowych z prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji nastąpi ograniczenie przeprowadzanych transakcji, zwolnienie niektórych pracowników, zaciągnięcie zobowiązań finansowych, a nawet likwidacja prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, która jest jedynym źródłem utrzymania dla niego i jego rodziny. Skarżący podkreślił, że nie posiada żadnych oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Sąd uwzględnił zgodnie ze wskazaniem strony skarżącej wysoką kwotę zobowiązania podatkowego oraz fakt że prowadzona działalność gospodarcza jest jedynym źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny, co uprawdopodobnia niekorzystny wpływ na sytuację finansową strony i może wywołać trudne do odwrócenia skutki.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.