Uzasadnienie
Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 lutego 2015 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.
Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), przez radcę prawnego M. R., z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia pisma skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, została skutecznie doręczona w dniu 27 kwietnia 2015 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 - sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczony o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Przesyłka zawierająca ww. pisma wzywające do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi, przesłana na prawidłowy pełnomocnika skarżącego została doręczona w dniu 27 kwietnia 2015 r. Skarżący nie uiścił wpisu i nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 4 maja 2015 r.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.