Uzasadnienie
Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadził postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku Pana M.S. w oparciu o tytuł wykonawczy wystawiony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (wierzyciela) Nr SM [...] z dnia 08.08.2001 r., obejmującego należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 rok.
W toku prowadzonego postępowania Pan M.S. zgłosił żądanie dotyczącego umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku zobowiązanego na podstawie ww. tytułu wykonawczego.
Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem Nr [...] z dnia 15.04.2008 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w zakresie żądania Pana M.S. dotyczącego umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku zobowiązanego na podstawie w/w tytułu wykonawczego wobec wygaśnięcia zaległości poprzez zapłatę. Postanowienie to doręczono stronie w dniu 17.04.2008 r.
Pan M.S. pismem z dnia 13.05.2008 r. nazwanym "skarga" nadanym w polskiej placówce operatora publicznego w dniu 14.05.2008 r. zakwestionował wyżej wymienione postanowienie.
Zobowiązany na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i 4 w związku z art. 22, art. 27 § 1 pkt 1 i 2, art. 29 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wniósł o jego uchylenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego. W treści pisma z dnia 13.05.2008 r. zobowiązany powołał zarzuty, które zdaniem strony czyniły zgłoszone zażalenie uzasadnionym.
Dyrektor Izby Skarbowej po zbadaniu okoliczności sprawy postanowieniem Nr [...] z dnia 04.07.2008 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie organu egzekucyjnego. W ocenie organu Pan M.S. składając zażalenie pismem z dnia 13.05.2008 r. - uchybił zawitemu terminowi przewidzianemu dla tej czynności. W konsekwencji powyższego organ odwoławczy nie dokonywał rozpoznania sprawy co do jej istoty.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. postanowienie Pan M.S. ww. postanowieniu zarzucił wydanie go z naruszeniem art. 7 k.p.a. ponieważ Dyrektor Izby Skarbowej nie podjął wszelkich niezbędnych kroków celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a mianowicie błędnie określając termin na wniesienie zażalenia. Organ odwoławczy zdaniem skarżącego pominął bowiem fakt, iż strona pismem z dnia 23.04.2008 r. wniosła żądanie uzupełnienia co do rozstrzygnięcia postanowienia organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia 15.04.2008 r.
Ponadto w przedmiotowej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku zobowiązany wskazał, iż w jego ocenie organ odwoławczy swoim stanowiskiem zawartym w zaskarżonym postanowieniu zatwierdził pośrednio postanowienie organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia 15.04.2008 r., które zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa - w tym przepisów art. 59, § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pan M.S. stwierdza, iż w świetle przedstawionych naruszeń prawa Dyrektor Izby Skarbowej jak i organ pierwszej instancji nie zbadały sprawy w sposób należyty, w konsekwencji powyższego organy działały wbrew dyspozycji art. 6 K.p.a. Mając powyższe na uwadze zobowiązany wniósł o uchylenie w całości powołanego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej i uprzednio zaskarżonego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej oceniając ponownie zebrany materiał dowodowy wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej Nr [...] z dnia 04.07.2008 r. w całości, gdyż zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania.
Swoje stanowisko organ uzasadnia tym, iż z akt sprawy wynika, że zażalenie strony zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu i w tej części skarga wniesiona przez Pana M.S. pismem z dnia 01.08.2008 r. jest zasadna.
Organ odwoławczy wyjaśnia, iż wydając zaskarżone postanowienie Nr [...] z dnia 04.07.2008 r. nie było jego intencją ograniczenie praw strony poprzez naruszenie przepisów postępowania. Opisana wyżej nieprawidłowość była wynikiem zebrania przez organ egzekucyjny w dwóch segregatorach akt wszystkich postępowań egzekucyjnych prowadzonych do majątku Pana M.S. na przestrzeni ostatnich lat. Akta te nie zachowywały chronologii, jak również nie miały podziału tematycznego - czyli wyodrębnionego dla poszczególnych tytułów wykonawczych.
Powyższe spowodowało, iż organ odwoławczy badając czy zażalenie zostało wniesione w terminie pominął tę okoliczność, że pismem z dnia 23.IV.2008 r. skarżący zgłosił żądanie uzupełnienia zaskarżonego postanowienia co do rozstrzygnięcia. Organ egzekucyjny postanowieniem z dnia 30.IV.2008 r. Nr [...] doręczonym zobowiązanemu 8.V.2008 r., odmówił uzupełnienia co do rozstrzygnięcia w/w postanowienia.
W konsekwencji termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z 15.IV.2008 r. zaczął biec od dnia 9.V.2008 r., zgodnie z art. 111 § 2 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie nie może się ostać, albowiem jak przyznaje sam Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę postanowienie to narusza przepisy prawa w stopniu skutkującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.
Z ustaleń niespornych wynika, że po otrzymaniu postanowienia organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] dnia 15.04.2008 r. (doręczono w dniu 17.04.2008 r.) Pan M.S. pismem z dnia 23.04.2008 r. zgłosił żądanie uzupełnienia ww. postanowienia co do rozstrzygnięcia. Organ egzekucyjny w wyniku rozpoznania zgłoszonego żądania wydał postanowienie Nr [...] z dnia 30.04.2008 r. (doręczone dnia 08.05.2008 r.), którym odmówił uzupełnienia co do rozstrzygnięcia postanowienia [...] z dnia 15.04.2008 r. Przedmiotowe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 111 K.p.a. w konsekwencji czego termin do wniesienia zażalenia na postanowienie, którego uzupełnienia zażądano, biegł od dnia następującego po dniu doręczenia postanowienia Nr [...] z dnia 30.04.2008 r. (to jest od dnia 09.05.2008r.), zgodnie z dyspozycją art. 111 § 2 K.p.a.
W konsekwencji zażalenie z dnia 13.V.2008 r. zostało wniesione z zachowaniem terminu do dokonania przedmiotowej czynności procesowej.
Jednocześnie za przedwczesne uznać należy pozostałe zarzuty skargi, skoro organ odwoławczy nie badał sprawy merytorycznie.
Z tych przyczyn na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w wyroku.