Uzasadnienie
W.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na niewykonanie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej w skrócie zwany Dyrektorem) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 615/22, w sprawie zaliczenia środków pieniężnych uzyskanych w wyniku zajęcia rachunku bankowego na poczet innych należności pieniężnych.
W skardze skarżący powołał się na art. 154 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a. i wskazał, że wnosi o wymierzenie Dyrektorowi grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania z tytułu niewykonania prawomocnego wyroku WSA w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z treści powyższego przepisu wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z powyższego przepisu wynika również, że warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do jego wykonania.
Przedmiotem niniejszej skargi jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 615/22, w sprawie zaliczenia środków pieniężnych uzyskanych w wyniku zajęcia rachunku bankowego na poczet innych należności pieniężnych. Wyżej powołane orzeczenie nie dotyczy ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez wskazany w skardze organ administracyjny.
Skoro zatem ww. wyrok WSA w Gdańsku nie dotyczył uwzględnienia skargi na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, oznacza to, że nie jest dopuszczalna skarga na jego niewykonanie.
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.