Uzasadnienie
T.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za rok 2004.
W skardze tej strona wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że uzyskuje przychody z emerytury oraz działalności gospodarczej prowadzonej w niewielkich rozmiarach. W 2010 r. przychód z emerytury wyniósł 46.441,90 zł zaś dochód z działalności gospodarczej, polegającej na prowadzeniu dwóch automatów do gier, wynosi około 1000 zł miesięcznie. Przychód małżonka podatniczki w 2010 r. wyniósł 22.100 zł. Skarżąca podkreśliła, że nie posiada środków pozwalających na zaspokojenie zobowiązania podatkowego, ustalonego w zaskarżonej decyzji. W konsekwencji egzekucja zostanie skierowana do majątku nieruchomego, co spowoduje nieodwracalny uszczerbek majątkowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Rozpatrując złożony przez stronę wniosek w granicach wyznaczonych przez art. 61 p.p.s.a. należy zauważyć, że jego uzasadnienie sprowadza się do stwierdzenia, że bieżące przychody skarżącej i jej męża nie są wystarczające do zaspokojenia zobowiązania podatkowego, ustalonego w zaskarżonej decyzji w kwocie 279.029,00 zł. Brak jest natomiast jakichkolwiek danych odnoszących się do zgromadzonego majątku i posiadanych oszczędności, co wydaje się o tyle istotne, że niniejsza sprawa dotyczy ustalenia przychodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w 2004 dysponowała znacznym majątkiem, pozwalającym na udzielenie pożyczki w kwocie co najmniej 349.800 zł (przy czym wysokość tej pożyczki jest sporna, zdaniem organu wynosiła ona 460.000 zł). Skarżąca wskazuje też, że egzekucja będzie musiała zostać skierowana do nieruchomości, co jej zdaniem spowoduje nieodwracalny uszczerbek majątkowy. Trudno jednak zweryfikować to twierdzenie, skoro nie jest znany stan majątkowy strony, w tym nie tylko posiadane oszczędności, ale także stanowiące jej własność bądź współwłasność nieruchomości.
W tym świetle samo oświadczenie skarżącej, że nie posiada środków pozwalających na spłatę zobowiązania podatkowego ustalonego w zaskarżonej decyzji, nie może być uznane za wystarczające. Jedynie szczegółowe określenie sytuacji finansowej, jak i majątkowej skarżącej mogłoby umożliwić ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pozwoliłoby bowiem na ocenę, czy rzeczywiście uregulowanie zaległości podatkowej, wynikającej z zaskarżonej decyzji, spowodowałoby następstwa, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.