Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2011 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu R. M. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu doradcę podatkowego W. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 23 listopada 2011 r. oddalił skargę R. M. i przyznał pełnomocnikowi kwotę 8.856 zł, w tym kwotę VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku sądu, w której wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości. Brał także udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 31 stycznia 2013 r.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej: rozporządzenie).
Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Wartość przedmiotu sprawy Przewodniczący Wydziału I ustalił na kwotę 884.856 zł.
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł wynosi 7.200 zł.
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.
W niniejszej sprawie wynagrodzenie określone w § 3 ust. 2 pkt 1 w związku z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia wynosi 7.200 zł. Zatem należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że prowadził on sprawę w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 5.400 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 6.642 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.