Uzasadnienie
Decyzją z dnia 18 marca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą B. B. wysokość zobowiązania podatkowego od dochodów z kapitałów pieniężnych uzyskanych z tytułu objęcia udziałów w "A" Sp. z o.o. z siedzibą w S. w zamian za wkład niepieniężny w postaci niezabudowanej nieruchomości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji. Uzasadniając złożony wniosek wskazała, że wykonanie decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nadmieniła, że dane dotyczące jej sytuacji materialnej wynikają z deklaracji podatkowych będących w posiadaniu organów podatkowych, jak również z akt sprawy. Wskazała również, że wysokość zaległości podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji ostatecznej przekracza jej możliwości płatnicze, a jej wykonanie doprowadzi do pozbawienia skarżącej środków utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, t.j.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni ograniczając się do wskazania, że nie posiada środków umożliwiających pokrycie zaległości podatkowej, a wykonanie decyzji doprowadzi do utraty środków utrzymania, nie uzasadniła bliżej swojego stanowiska. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach.
Wbrew twierdzeniom wnioskodawczyni, w aktach sprawy brak jest jednocześnie danych obrazujących jej sytuację finansową, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.