Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 15 września 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka [...] poinformowała, że pełnomocnikiem skarżącej z urzędu, w zamian za adwokat M. U., została wyznaczona adwokat M. B. Postanowieniem z dnia 13 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik skarżącej wniosła zażalenie, w którym zwróciła się o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II FZ 774/17 oddalił zażalenie.
Na rozprawie w dniu 14 marca 2018 r. za pełnomocnik z urzędu stawił się aplikant adwokacki K. R., który wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu, oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały uiszczone ani w części ani w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r. oddalił skargę.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714, dalej jako: rozporządzenie).
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja, którą organ ustalił skarżącej podatek od nieruchomości na rok 2014 w kwocie 5.480 zł.
Zatem do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zastosowanie będzie miała opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 8 pkt 4 rozporządzenia, która wynosi 1.200 zł.
Natomiast opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia).
Opłaty te podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.
W związku z powyższym za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 1.476 zł (w tym kwotę 276 zł tytułem VAT), zaś za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym – 147,60 zł (w tym kwotę 27,60 zł tytułem VAT).
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.