Uzasadnienie
W skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 stycznia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2013 r., strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konieczność zapłacenia tak znacznej kwoty spowoduje poważne utrudnienia w bieżącym prowadzeniu działalności gospodarczej, a może nawet doprowadzić do jej zaprzestania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie wskazuje się, że wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/04). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
W rozpatrywanej sprawie wniosek złożony przez stronę o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera w tym względzie odpowiedniego uzasadnienia. Niemniej jednak Sąd uznał, że na podstawie dowodów zgromadzonych w związku z rozpoznaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy możliwe jest zweryfikowanie jego zasadności.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04).
Na podstawie znajdujących się w aktach dokumentów przedłożonych przez stronę w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy Sąd ustalił, że sytuacja majątkowa spółki jest trudna – spółka posiada nieruchomość inwestycyjną w budowie o znacznej wartości, niemniej jednak jej sytuacja prawna jest przedmiotem toczących się postępowań sądowych, w ostatnim roku obrotowym osiągnęła zysk w wysokości 813,14 zł, stan środków na rachunku bankowym spółki na dzień złożenia wniosku wynosił 0,21 zł, obecnie spółka nie osiąga dochodów. Biorąc pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego, na którą opiewa zaskarżona decyzja (39.441 zł), Sąd uznał, że w przypadku wykonania tej decyzji zaistniałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.