Uzasadnienie
Skargę w sprawie na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 5 grudnia 2001r., którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 5 grudnia 2001 r. o uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie określenia kraju pochodzenia, w imieniu skarżącego W. P. wniósł doradca podatkowy.
Przewodniczący wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wskazano skarżącemu, iż zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. nr 9 z 2002 r., poz. 86 ze zm.) doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), to znaczy wobec tego że nie zastano skarżącego pod adresem, który wskazał w skardze, pismo do niego adresowane pozostawiono w urzędzie pocztowym, o czym zawiadomiono go poprzez dwukrotne (w dniu 3 marca 2004 r. oraz w dniu 11 marca 2004 r.) umieszczenie zawiadomienia na drzwiach mieszkania skarżącego.
Podnieść w tym miejscu należy, że doradca podatkowy uprawniony jest zgodnie z treścią art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Doradca podatkowy nie jest zatem uprawniony do występowania przed sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika w sprawach, które dotyczą należności celnych.
W tej sytuacji, skoro doradca podatkowy nie był uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika, skarżący został wezwany do podpisania skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił.