Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 664/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, oddalił skargę pana P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 kwietnia 2010 r. w przedmiocie określenia odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
W przedmiotowym wyroku omyłkowo wpisano przy określeniu skarżącego "S. M., P. M." podczas gdy prawidłowo brzmieć ono powinno "P. M.".
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
A zatem podanie w sentencji wyroku nieprawidłowego imienia strony skarżącej ma charakter niedokładności wymagającej sprostowania w drodze postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.