Uzasadnienie
Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 2 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego), D. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowego oświadczenia z dnia 19 lipca 2012 r. oraz przedłożonych przez niego dokumentów źródłowych (odpisów zeznania podatkowego PIT-36L za 2011 r., umowy o pracę z dnia 29 czerwca 2012 r., wyciągów z rachunku bankowego, faktur i dowodów zapłaty za energię elektryczną i gaz, decyzji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2012 r. i dowodów zapłaty I i II raty tego podatku, wyroku orzekającego rozwód i ustalającego wysokość alimentów, zawiadomienia o wszczęciu egzekucji i pokwitowań kwot uiszczonych komornikowi) ustalono, że wnioskodawca prowadził w zeszłym roku działalność gospodarczą, która przyniosła mu stratę podatkową w wysokości 17.870,49 zł, aktualnie jest zatrudniony na umowę o pracę w wymiarze 1/5 etatu z wynagrodzeniem 300 zł brutto miesięcznie, które jest jego jedynym źródłem dochodu, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jego majątek stanowi dom jednorodzinny o powierzchni 130 m2 we współwłasności z byłą małżonką (sprawa o podział majątku pomiędzy małżonkami jest w toku), jest zobowiązany do uiszczania alimentów w wysokości 800 zł miesięcznie na rzecz małoletniej córki, które są egzekwowane przez komornika sądowego
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w wysokości 1.367 zł. Za taką oceną przemawia wysokość dochodu uzyskiwanego przez wnioskodawcę oraz brak środków pieniężnych.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.