Uzasadnienie
Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby z dnia 29 stycznia 2015 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok.
Wraz ze skargą nadesłano wniosek z dnia 19 marca 2015 r. (data nadania) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że decyzję organu odwoławczego otrzymał w dniu 2 lutego 2015 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał w dniu 4 marca 2015 r. W dacie upływu terminu do złożenia skargi pełnomocnik podatniczki przebywał na zwolnieniu lekarskim, które trwało od 11 lutego 2015 r. do 12 marca 2015 r. W związku z okresem trwania niezdolności do pracy pełnomocnika i charakterem schorzenia, pełnomocnik w dacie 4 marca 2015 r. nie był w stanie sporządzić i wysłać tak poważnego pisma procesowego jak skarga do WSA, która może decydować o przyszłości finansowej jego klientki. Stan niezdolności do pracy świadczy o braku winy po stronie podatniczki i jej pełnomocnika w związku z uchybieniem terminu do wniesienia skargi. Końcowo wskazano, że wniosek został złożony w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi.
Do wniosku dołączono potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie trzech zaświadczeń lekarskich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 wymienionej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do postanowień art. 87 ustawy pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Ponadto na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kumulatywne zaistnienie przesłanek określonych w treści art. 86 i 87 p.p.s.a. stanowi podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd postanowienia o przywrócenia wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym
Powyższe oznacza to, że strona musi uprawdopodobnić, że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne, a ponadto wykazać, że zachowała termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
W niniejszej sprawie skarga od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej doręczonej w dniu 2 lutego 2015 r., została wniesiona w dniu 19 marca 2015 r., a zatem niewątpliwie z przekroczeniem terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Termin ten upłynął bowiem skarżącej z dniem 4 marca 2015 r.
Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej wskazał, że w okresie od 11 lutego do 12 marca 2015 r. był niezdolny do pracy i przebywał na zwolnieniu lekarskim, co zostało udokumentowane stosownymi zaświadczeniami lekarskimi. Niezdolność do pracy oznacza, że w okresie nią objętym chory nie jest zdolny do podejmowania aktywności właściwej dla osoby zdrowej, nawet jeżeli zwolnienie lekarskie zawiera wskazanie "chory może chodzić". Podejmowanie czynności procesowych wymaga efektywności zbliżonej do wykonywania czynności zawodowych, stąd należy uznać, że choroba powodująca niezdolność do pracy w zasadzie skutkuje również niezdolnością do podejmowania czynności procesowych. Uchybienie terminowi z tej przyczyny należy więc uznać za niezawinione przez stronę. Zatem w ocenie Sądu uchybienie przez skarżącą terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy.
W przedmiotowej sprawie przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi przez pełnomocnika skarżącej ustała w dniu 12 marca 2015 r., a w dniu 19 marca 2015 r. złożył on wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a także dokonał uchybionej czynności w formie prawem przewidzianej. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został zatem w terminie z art. 87 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy spełnione zostały wszystkie przesłanki wymienione w art. 86 § 1 p.p.s.a. i skarżącej należało przywrócić termin do wniesienia skargi, zgodnie z jej żądaniem.