Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29 lutego 2016 r. Wójt Gminy ustalił A.M. (dalej: skarżąca) wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została odebrana przez A.M. w dniu 3 marca 2016 r., a odwołanie od niej zostało wniesione w dniu 25 marca 2016 r. Należało zatem uznać, że zostało ono wniesione po upływie 14 dniowego terminu do jego złożenia, który upłynął w dniu 17 marca 2016 r., co skutkuje wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A.M. wniosła o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako naruszającego prawo i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że termin pisemnego odwołania nie został dotrzymany ze względu na nagłą śmierć matki skarżącej i z nią powiązanych uczuciach. O odwołaniu skarżąca poinformowała telefonicznie Dział Podatkowy Gminy w dniu 10 marca 2016r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Przedmiotem badania w niniejszej sprawie było postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 29 lutego 2016 r. ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2016 r.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w przypadku skargi na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, kontrolą sądu objęte są jedynie ustalenia organu co do tego, czy odwołanie zostało wniesione w terminie, a zatem czy organ podatkowy miał podstawy do uznania naruszenia terminu.
Art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) nakłada na organ odwoławczy obowiązek badania terminowości wniesienia odwołania i stwierdzenia w formie postanowienia uchybienie temu terminowi.
Sąd wskazuje, że wśród ustawowych terminów, których zachowanie jest koniecznym warunkiem skutecznego dokonania określonych czynności procesowych, Ordynacja podatkowa wymienia m.in. termin do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Podkreślić trzeba, że stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania następuje z urzędu, a w postępowaniu w tym przedmiocie, organ podatkowy zobowiązany jest określić dwie daty, datę doręczenia decyzji i datę upływu terminu do złożenia odwołania. W jego toku następuje ocena skuteczności doręczenia decyzji i upływ tego terminu.
W rozpoznawanej sprawie, co nie jest sporne, decyzja Wójta Gminy ustalająca skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne za 2016 r. została doręczona skarżącej w dniu 3 marca 2016 r., zaś odwołanie zostało złożone osobiście przez skarżącą w kancelarii organu podatkowego w dniu 25 marca 2016 r. Skarżąca nie wnosiła przy tym o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W kontekście powyższego zakreślony przepisem art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej 14-dniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg dnia 4 marca 2016 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 17 marca 2016 r.
Skoro zatem skarżąca wniosła odwołanie w dniu 25 marca 2016 r., to oznacza, że uczyniła to z uchybieniem terminu do jego złożenia. W związku z powyższym, stosownie do treści art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej obligowało to organ podatkowy do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie przez skarżącą terminowi do wniesienia odwołania, bez względu na przyczyny tego uchybienia.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) oddalił skargę nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.