Uzasadnienie
W dniu 27 czerwca 2007 r. organ administracji przesłał do tutejszego Sądu skargę Ł.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącego o rozłożenie na raty zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za lata: 2000, 2002, 2003 i 2004.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 czerwca 2007 r., doręczonym w dniu 9 lipca 2007 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wnioskiem z dnia 16 lipca 2007 r. skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie z wpisu sądowego.
W dniu 28 sierpnia 2007 r. doręczono skarżącemu urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Z uwagi na to, że zakreślony skarżącemu termin upłynął bezskutecznie z dniem 4 września 2007 r., zarządzeniem z dnia 13 września 2007 r. sygn. akt I SA/Gd referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego Ł. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W dniu 10 września 2007 r. Ł.W. wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF, informując, że jego żona jest w ostatnim miesiącu ciąży i ma w związku z tym poważne komplikacje. Z tego powodu zapomniał przesłać formularz PPF do Sądu.
W związku z powyższym pismem z dnia 20 września 2007 r., doręczonym w dniu 25 września 2007 r., wezwano skarżącego do nadesłania wypełnionego formularza PPF, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu.
Pomimo upływu terminu skarżący Ł.W. nie nadesłał do tutejszego Sądu wypełnionego formularza PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.
Biorąc pod uwagę, że skarżący Ł.W. pomimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF, wniosek ten – jako niedopuszczalny – na podstawie art. 88 P.p.s.a. należało odrzucić.